Derya Ben

Sayfalar

2010-03-07T13:14:00.000-08:00

Sayfalarimi dolduruyorum
Baslayip bitiremedigim yenileri
Dönüp dönüp baktigim sararanlari
Oncekinin ümitlerini tasiyan sil bastanlari

Kopanin yerine benzerini koyamam
Silsem yazdiklarimi izleri gitmez
Varir miyim nihayete bilemem ama
Sonlara mi geliyorum diye endisem bitmez

Tek carem yazmak bugünu
Unutmak gerisini.

Derya Sahna

Nefesim yakini

2009-07-05T10:23:00.000-07:00

Seni dunyama tasiyan melodilerim olsa
Melodilerime sarilan sozler bulsam
Gozum kapali hepsini yerlerine ulastirip
Getirsem seni nefesim yakinina
Durustce iste ben buyum desem sana.

Basimda alevlenen seslere tutunmadan
Gozumu karartan isiklara aman vermeden
Icimi susturmayi ogrensem, cosmasam
Sakin sularin derinlerinde nefes alirken
Yuzeylerde bogulanlari anlasam

Sonsuz olmadigini bildigim yolun
Kenarindan bana bakanlara,
Attiklari adimin sesinden korkanlara
Soyleyecek sozum olsa,
Gulumseyip, yoluma devam etsem

Vardigimda seni biraktigim yere
Anlatsam sana bir bir yolun taslarini
Sirtimi dayasam huzur kapina
Hissetsem seni yine nefesim yakininda
Kapasam gozlerimi artik gerisini dusunmeden..

Derya Sahna

Kayboldum

2009-03-03T13:16:00.001-08:00

Yari yolda kalma korkusu
Yerimde saydirdi farkina varmadan
Yanlis anlasilma kaygisi
Kalabaliklarda susturdu agzimi acmadan

Dunu yadeder yarini hesaplarken
Bugunumde kayboldum
Cocuklugumu ozler, gecen yaslarimi sayarken
Genc oldugumu unuttum
Mutlu gecen gunleri, uzaklarda hatirladim.

Gri bulutlarin arasindan sizip
Denizlere ulasmaya calistim
Varamadim, tukendim, kayboldum,
Sebebini bile anlayamadan

Adimlarimin sahibi benim sandim
Kayboldum onumu bile goremeden
Arkasindan kostum mutluluk diye
Gecen zamandi oysa ki aldirmadan.

Yukseliyorum, ilerliyorum sandim
Merdiveni yanlis duvara dayamisim,
Sonradan anladim...

Derya Sahna

Aglarim

2009-01-31T06:08:00.000-08:00

Kacan zamanlarin ardindan
Gulen gozlerin arkasindan
Sessiz kimsesiz odamin kosesinden
Aglarim duyan olmadan

Yesillerin islak sirtindan
Gokyuzunun durgun bakisindan
Topragin yorgun sarisindan
Payimi cikarir aglarim

Sobada isinan ekmegi
Tombalada cikmayan sayilari
Soz dinlemeyen beni
Dertsiz ozgur yillari hatirlar
Aglarim, gulecegim yerde.

Yarin da bugun de ayni
Zamansiz, yersiz,
Sevindikce, uzuldukce
Gozyaslarim en yakin dostum

Eski fotograflara bakar
Melodilerle derinlere dalar
Seslerin arasindan uzaklara gider,
Ozlemime ozlem katar
Aglarim simdiki gibi…

Derya Sahna

Kosesindeyim

2008-12-06T10:15:00.000-08:00

Kosesindeyim oturdugumuz masanin
Gozum yok artik ortalarda
Yakinlara uzaklasip bakasim var
Anlamasi zor yakinlastikca
Soylenenlere duymadan gulesim,
Kendi uzaklarima dalasim var

Basindayim yasadigimiz sokagin
Izliyorum bir koseden geleni gideni
Beklentisi kalmadi artik
Her yeni gun bir yere ulasma
Aradiklarima varma

Biliyorum sokagin sonunda bekleyenin
Neyi aradigini bildigini sanan
Aldigi nefesten haberi olmayan
Yine ben oldugunu…

Belli ki bazen geregi yok ortalarda olmanin
Umit yuklemenin, derinlere girmenin
Koselerden izlemek lazim hayati
Gercek sebebini bilmeden…

Derya Sahna

Bana beni bulun

2008-08-18T11:21:00.000-07:00

Bir kaç isim sayıklıyorum
Evet kaybettiklerim onlar
Yoklar, artık yoklar..

Yürümem gereken uzun, taşlı yollar var
Ulaşmam gereken dostlar
Konuşmam gereken yıldızlar
Ve savaşmam gereken bir yalnızlık var..

Ben bile hasret kalır oldum 'kendime'
Bana beni bulun..
Kaybettiklerimi geri verin bir de..
Mutluluğa dair ne varsa içime koyun..

Bir gün gideceğim habersiz
Kimse duymayacak, kimse bilmeyecek
Uzaklarım yakınıma gelecek
Yakındığım yalnızlık özgürlüğe dönüşecek

Yalnız özgürlük,
Ne anlamı var ki..
Ağzımda kalmış bir kaç sözcük,
İçimde saklasam kim duyar ki..

İsterdim sonsuz bir aşk
Ve sonsuz bir dost
Çok mu imkansız?

Nilsu Altunel

Yalniz Ruhum

2008-08-18T11:19:00.000-07:00

Şehir suskun bugün..
Gemiler geçiyor yalnızlığımdan..
Yıldızlar dostlarım olmuş bugün..
Bir gün onlar da kayıp gider mi karanlığımdan ..?

Herkes gitti birer birer..
Yaşarım böyle mutluluktan bi haber..
Kim var, ne var şimdi elimde kalan?
Dost dediğim baştan sona yalan..

Düşlerimin peşinden koştum hep..
Ararken mutluluğu, yalnızlıkta buldum ruhumu..
Kelimelerim anlamların içinde boğuldu
Ne varsa benim olan, kayboldu..

Nilsu Altunel

Murekkebim bitmesin

2008-07-17T01:54:00.000-07:00

Dostlar beni yalniz birakmasin
Gezecek yerlerim olsun
Gorecek guzellikler beni bulsun
Murekkebim bitmesin
Yazacak isiklarim olsun

Kalabaliklar olmadan yani basimda
Yalnizliklari anlayamam bir basima
Uzaklar girmeden aralara
Yakinlari seçemem buralarda

Inisim olsun çikisim da
Sevdigim uzak sevenim yakin olsun
Guldugum de olsun agladigim da
Beni kiranlar olsun ama kirilmasinlar

Hepsi olsun ki su kisa omrumde
Murekkebim bitmesin
Yazacak isiklarim olsun…

Derya Sahna

Arkasinda ben varim

2008-07-17T01:49:00.000-07:00

Durgun geçer gecelerim
Kayiplarla dolu gunun ardindan
Yetisecek yerim var sanirlar
Attigim hizli adimlari gorenler

Telaslarin arkasinda gizledigim
Olasi agir dusuncelerim
Soluksuz geçirdigim gunlerim
Saklarlar bendeki beni
Bir yerlerde biraktigim nefesim
Tutar içimdeki çizgiyi asacak gucu

Sensizlik degil ama sessizlik aradigim
Serap gorecek kadar degil ama
Sussuzlugu bir basima tatmak istedigim
Ormanlar olmazsa da yakinimda
Yesillerde yalniz kosmak diledigim

Duvarlarin arasindaki sessizligin
Odama vuran sokak lambasinin isiginin
Aralik penceremden giren gurultunun
Arkasinda ben varim

Telasimi bir kenara atip
Nefes aldigim gunlerin
Yalniz geçen saatlerde
Içimdekine ses verdigim anlarin
Arkasinda ben varim…

Derya Sahna

Uzun zaman oldu

2008-07-07T04:28:00.000-07:00

Uzun zaman oldu
Hissetmeyeli
Gunesini iliklerimde
Kokusunu ruhumda
Dokunusunu,
Yuzume degen ruzgarinda

Izlemeyeli
Arnavut kaldirimdan inerken
Çiplak ayakli çocuklarini
Vapurun kosesinde çayimi yudumlarken
Gecenin en guzel renklerini
Sabahinin ilk isiklarini

Duymayali
Yolda bir tanidigin adimi çagirdigini
Sokagi inleten simitçinin sesini
Misketini kaptiran çocugun bagirisini
Sehrin bitmek bilmeyen gurultusunu

Uzun zaman oldu
Gormeyeli
Karmasasinin içinden bana bakan
Beni biraktigim gibi beklemeyen
Bambaska biri oldum ben diyen
Istanbul’u…

Sona gelmeden

2008-06-23T08:15:00.000-07:00

Su dunyada yasadigimi hissederken
Farkinda olmadan kulagima hos gelen,
Muzigin melodisini yakalayabilsem
Sona gelmeden bir baslayabilsem

Kisa hayatta seçimlerimi yaparken
Derinden hissetmedigim ortamlari
Içlerinde isik olmayan gulusleri
Bir anda defterimden silip atabilsem

Yalnizligimi en guzel koseye oturturken
Aynada gordugume guvenebilsem
Bastigim taslari anlatmak için degil
Ruhumu beslemek için yasamayi ogrenebilsem

Hayat pesinden kostugum kus,
Anlarim ise onu besledigim kirintilar
Bunu hep aklimda tutabilsem
Bana açilanlara verdigim akillarla
Bir de kendi gozyaslarimi durdurabilsem

Ileri geri saymalardan vazgeçip
Bugunden sonrasini hesaba katarken
Simdiki animda sakli mutlulugu ertelemesem
Sona gelmeden ah bir baslayabilsem.

Derya Sahna

Konusmayan Çift

2008-06-20T01:54:00.000-07:00

Taksim’de bir cafedeyiz… Tam karsimizda yanyana sokaga yuzlerini donerek oturmus orta yaslarda bir turist çift var. Belki Fransiz, belki de Inglizler. Çok sakin ve sessizce oturuyorlar masalarinda.

Kahvelerimizi aldik, biz de oturduk yerimize, muhabbetimize basladik, yarim saatten fazla belki oradaydik. Bu sakin çift bu sureyi birbirlerine tek kelime etmeden, yoldan geçenlere bakarak ve kuçuk fincandaki expresso kahvelerini yavasça yudumlayarak geçirdiler.

Hiç bir zaman hoslanmadigim ve anlayamadigim, otobuste ya da restoranda ya da bir cafede, birlikte olup da birbiri ile konusmayan iki insan gormek. Belki bazen birlikte olup sessiz kalmak mutluluk ve huzur verebilir ama elimde degil, eger biri ile bir ortami paylasiyorsam hele bir de sevdigim biri ise, bir saniye bile konusmadan durasim gelmez.

Bunlari dusunerek onlari incelemeye çalisan biz, yan gozlerle bakarak bekliyorduk herhangi bir hareket yapacaklar mi diye. Bizden once geldikleri için bizden once de kalktilar tabi, yine çok sessiz , sakin ve birbirlerine bile bakmadan. Biz de merakli turk toplumu bireyleri olarak tam arkalarindan bakiyorduk ki, adam kadinin çantasini sirtina asmasina yardim etti yine çok sakince ve dusunceli bir bakisla.

O an hepimiz bakakaldik, belki de sadece sessizligi paylasmakti aradiklari…

Sehrin sahipleri

2008-06-17T07:21:00.000-07:00

Yemyesil çimlerde umursamaz kuslar
Gunun her saatinde gezinirler,
Sinirlarin daimi bekçisi agaçlar
Yagmurdan korkup da kaçmazlar,
Ruzgarla konusmasini bilen yapraklar
Dans ederken çevrelerine bakmazlar

Neyle karsilacagindan habersiz çiçek
Betondan basini çikarmaya çalisir ,
Kimseye sormadan çosan deniz
Yagmurdan sonra sakinlesmesini bilir ,
Kayalarda boylu boyunca uzanan yosun
Sehrin en guzel manzarasini kapar

Belki de sen degil onlardir,
Bu sehrin asil sahipleri…

Derya Sahna

Starbucks Çalisani

2008-06-16T06:08:00.001-07:00

Aylar sonra Istanbul’a gelmis gezmeye çikmisiz. Dublin’de sik sik yaptigimiz gibi oturup bir kahve içelim diyoruz. Tum dunyada oldugu gibi Turkiye’de de mantar gibi her yerde karsiniza çikan ve itiraf etmeliyim ki ortami ve nefis kahveleri ile beni de sik sik kendisine çeken Starbucks’a giriyoruz.
Kasadayim, sevdigim tip olan kahveyi istiyorum, hersey inglizce yani alistigim gibi. Gel gor ki burada ayni tipin iki farkli çesidi varmis, bana kasiyer yamultarak konustugu turkçesi ile soruyor:

“ Bilmem neli mi olsun yoksa bilmem neli mi?” hala hatirlamiyorum ne dedigini.
Ben de anlayamadim ne dediniz deyince verdigi cevap su oluyor:
“Daha once hiç içmediniz mi?” (? ¿)

Hay allahim sanane daha once içmis miyim içmemis miyim, sana mi kalmis sormasi, bilmek zorunda miyim senin dukkaninda olan herseyi ! Bayiliyoruz birini kuçuk gorme yolu aramaya, olur da bulursak hemen ordan ilerlemeye. Gulup geçiyorum ama aslinda Turkiye’de oldugumu hatirliyorum.

Senin için de bakarim

2008-06-16T02:57:00.000-07:00

Olmuyor dedigin anlarda
Zamansiz isyanlarini durduramadiginda
Anlamsiz sahneleri gormek istemediginde
Haber ver sen, ben senin için de bakarim

Bir anlik degil mi sandin sikintin
Bos oldugunu anlamadin mi uzulmenin
Simdini hissetmek için yarini mi bekledin
Ne yandan baksam hep ayni mi dedin
Haber ver sen, ben senin için de bakarim

Seçim yapman gerekti, çikmazlarin içinden
Bir kapiyi kaparken açilan digeri olmadi
Sonraki pismanliklardi kaçmak istedigin,
Ama yolun sonunda bekleyeni bilemedin

Kalabaliklarin arkasina saklandin
Anlamsiz gurultuler sesini saklasin diye,
Yanlislarin dibindeydin yukarilara bakamadin
Yalnizliginin tek çaren olduguna inandin

Iyi ki varsin demektir , bana yeten
Ihtiyacin oldugunda kosmaktir içimden geçen
Sebepli sebepsiz korkularindan çikamadiginda
Haber ver sen , ben senin için de bakarim.

Derya Sahna

Döndüm

2008-06-12T00:51:00.000-07:00

Geçen seneler degildi
Gençligimdi, yalnizligimdi
Konusan kelimeler degildi
Ozlemimdi, heyecanimdi

Döndüm, geride birakarak
Bugunun oncesini, tanimadigim yarini
Döndüm, kendime sorarak
Acaba hatirlayan oldu mu
Penceremdeki çiçek soldu mu

Baslayamam ki biraktigim yerden
Anlayamazlar ki gorunen benden
Aslinda hatirlamazlar eski beni
Yaratmak isterler simdiki bir benzeri

Döndüm, bilsem de belli sonu
Uzaktan sevmenin kolayligini
Içeride bekleyen ayniligi
Solgun renkli gunleri

Döndüm herseye ragmen diyerek
Camin arkasindan yagmuru izleyerek
Sessiz kalabaliklara muzik vererek
Döndüm, artik burdayim…

Derya Sahna

Aksam yanar

2008-06-11T02:04:00.000-07:00

Gunduz kimsenin goremedigi
Benim bile unuttugumu sandigim
Kendi içlerinde kaybolan
Isiklarim sadece aksam yanar.

Aksamustu geldi mi yanip sonen
Benim gormedigim uzaklari bilen
Zamansiz goz kirpan
Isiklarim sadece aksam yanar.

Gun isigi dogdu mu çaresi yok
Beklemeyi bilir, saatleri sayar
Nasilsa karanlik çokecek der
Beklerken daha da irilesir,

Gerçek bir ahbabi, tanidigi
Parlamak için beni arar
Isiklarim sadece aksam yanar.

Gunduzum olmadigindan,
Karanliklari diledigimden degil
Aydinliklar arasinda kaybolduklarindan
Kalabaliklar içinde kimsesiz kaldiklarindan
Isiklarim sadece aksam yanar.

Derya Sahna

Irlanda'nin bati kiyisinda Galway

2008-06-09T04:34:00.000-07:00

Irlanda’nin bati kiyisinda Corrib Nehri boyunca kurulu, ulkenin uçuncu buyuk sehri Galway. Buyuk sehri dedim ama kuçuk zumrut renkli adanin uçuncu buyuk sehri ne kadar buyuk olabilir ki? Yine de ne kadar kuçuk olursa olsun , 70 bin nufusu ile Avrupa’nin hizla gelisen sehirleri arasinda yer aliyor. Irlanda için bir çok konuda onemli olan Galway, yilda bir iki kez yapilan bazi festivallere ev sahipligi yapan bir kultur sehri oldugu gibi, bazi yerel ticari markalarin dogduklari yer olarak da taniniyor.

Iranda’nin turizm duraklarindan biri olan Galway, geçmiste normanlarin Irlanda’da hukum surdugu yillarda, 14 tuccar ailenin elinde olmasiyla da kabileler sehri (city of tribes) diye de bilinir.

Sehri kesfe cikmak isteyip kuçuk sehir merkezine indiginizde, sizi bekleyen; gençlerle dolu parklar, sokak sanatçilari, turistik dukkanlar, birbirinden eski ve farkli Irish Publar, kuçuk balikçi resotranlari, ulkedeki tum markalari barindan magazalar ve alisveris merkezleri, sakin temiz sokaklar.

Iki onemli univeristenin bulundugu sehir bir çok ogrenciye ev sahipligi yapmakta. Bundan dolayi olsa gerek ki her tarzdan ve farkli ulkelerden genci sokaklarda gorebiliyorsunuz.

Irlandali’nin konustugu Inglizce’nin yanisira buyuk bir kesimin konustugu yerel dil Galce her yerde karsiniza çikabilir. Fakat hep iki dil bir aradadir. Burada ise sadece Galce'nin konusuldugu bolgeler mevcut oldugu gibi sehir merkezinde bile sadece yerel dilde yazilmis tabelalar çikabilir karsiniza.

Corrib nehri boyunca sakin sehrin havasini soluyarak yuruyus yaparak Galway’in haritadaki yerini daha iyi hissedebilir insan. Gezilebilecek onemli yerler; Eyre Square ve St Nicholas Katedrali ve Ispanyol geçidi. Bir zamanlar bir çok amerikan gemisinin yanastigi liman sehri olan Galway’in kiyisinda ozellikle Ispanyol donanmasi da gorulmekteymis. Bu yillarda sehir ispanyol sarabi, ticareti ve ispanyol etkileri ile unlenmis, bugun bize kalan ise sadece Ispanyol gecidi (Spanish Arch).

Diger ilginç bir sey ise “the Claddagh Ring” dedikleri kiyida kurulu kuçuk bir balikçi kasabasinda dogmus Galway’in sembollerinden biri olan yuzuk. Krallik sisteminin altinda ezilmis bu kasabasinin isyaninin simgeleyen, iki elin, tepesinde taç olan bir kalbi tutan motifi olan yuzugun anlami "Let Love and Friendship reign" yani Kralligi askin ve arkadaslagin yapmasina izin ver. Bugun turistik esya satan dukkanlarin hepsinin kapisinda bu motifleri gormek mumkun.

Sehirdeki en eski ve geleneksel balik restorani; Mc Donagh’s. Gunumuze uymus, restorani ikiye bolerek, self servis ve klasik restoran olarak fiyatlari ve servisi ikiye ayirmis olmasina ragmen aman diger amerikan Fast Food kralligi ile karistirmasin. Tabi ki klasik restoran kismi daha cok Galway'in havasini tasiyor. Servisi ve balikçilik agirlikli dekorasyonu ve en unlu tabagi olan; Morina baligi fileti, patates kizartmasi, salata ve bezelye ezmesinden yapilan sosundan olusan “Cod Fish and Chips”i denemeden çikmayin.

Galway’e gunubirlik gidebileceginiz gibi ya da bir iki gun kalip yakin yerlesimleri de ziyaret edebilmek mumkun. Gunde iki kez hareket eden Corrib Nehri boyunca gemi turlari yapabileceginiz gibi, Galway Koyu’nun okyanusa açildigi alandaki uç farkli adaya da her gun kalkan uçaklarla yolculuk yapmaniz mumkun. Ben bunlari henuz yapamadim ama bir daha Galway’e gidebilmeyi heyecanla bekliyorum.

Her gun ayni saatte

2008-06-04T05:14:00.000-07:00

Her gun ayni saatte seni hatirlarim
Içimde bekleyenler canlanir
Ruhumu uzaklara tasiyan ruzgar
Senin yoklugunu mirildanir.

Gunun bu saatleri içime dolar
Yeni beklentileri tasiyan dusunceler
Renkleri bana getiren hayaller
Dunden kalma uzun satirlar
Seni hatirlatan farkli dunyalar

Sehrin sessizliginin derinligi
Yalnizligimin çoskusunu tasir,
Gokyuzunun renginin degisimi
Beni bugune hazirlar.

Sokagin sakinliginin bekçisi kuslarin
Civiltilarini duydugum saatlerdir,
Seni derinlerde bir yerlerden çikarip
Beni bekleyen yeni gune tasidigim.

Derya Sahna

Damlarken

2008-06-04T04:57:00.000-07:00

Gunler, geceler, dunler, yarinlar
Birikmisler elimde bir bir
Gozumun onunden geçerken anlar
Yakalayamamisim hizlarini,
Damlarken tek tek yuregimdeki birikintiye
Anlayamamisim içimde gizlediklerini.

Aradigim mutluluk, geçip gidenlerin
Hayallerimde yer etmesi ile gelendir belki
Ya da sil bastan dedigim anlarda
Karsima cikan beklenmediklerdir.

Sordugumda sessizce kendime
Istedigim biriktirmek mi anilarimi içimde
Yoksa silip atip yenilere yer mi açmak
Cevabini bulamaz kendimi suçlarken
Hepsine yer var biliyorum derinde.
Dogru zamanlari yakalamak gerek
Kimisini suyun yuzeyine cikarip
Kimisini derinlerde gomebilmek için.

Derya Sahna

Yalniz yururken

2008-05-16T06:44:00.000-07:00

Farketmemisim yalniz degilken
Toprak rengini degistirmis,
Kizili, beyazi, yesili karistirmis
Çimlerin koynunda papatyalar obeklenmis

Dun benim baktigim dunya,
Simdi bana bakar olmus
Bakarken de konusur olmus
Yapraklar kimildarken agacin dallarinda
Sadece ruzgar degil bizi oynatan,
Taslar bakarken bana, yolun donemecinden
Basmak yetmez bizi tanimana demisler.

Istemeden gozum takilmis
Basimi kasir gibi yapmisim
Farkedivermisim çok uzaktan geleni bile
Yere bakip beklemisim
Belki bana gulumser diye

Daha çok ilerlemem lazim,
Gormek, sesleri duyabilmek için
Belki de yalniz yururmem lazim,
Ilerleyebilmek için...

Derya Sahna

Tirnaklari ile kaziyanlar

2008-05-15T07:03:00.001-07:00

Iki tip insan var benim bildigim. Biri yasamindaki en onemli seyler onune hazir gelen, cok fazla bir çaba sarfetmesine gerek kalmadan, sans hep kapisini çalan, digeri ise benim de içinde bulunduguma inandigim her yapmak istediginde karsisina bir yigin engel cikan, engelleri asmasiyla da isleri bitmeyen.

Once guzelinden baslayalim, dort ayak ustune dusenlerden; kimisi birçok konuda fazla bir çaba sarfetmeden, az bir ugrasla ve sansin da yardimi ile basarilara ulasir. Ayni anda bir seye basvurursunuz, sizin onunuze saniye farklariyla geçerler. Ya ailelerinden kalanlari vardir, ya da sanslari yagver gitmis kisa surede yukselmislerdir (Çok çalisip yukselenleri bu gruba katmiyorum). Çevremde buna dair çok sayida ornek var. Tabi burada kendime sordugum sorular ; Acaba gerçekten dedigi kadar kolay mi geldi imkanlar onune? Acaba bana mi kendini sorunsuz gosteriyor oysa ki içi kan agliyor? Belki de hayata kolay yanindan bakiyor, çok zorlansa bile kabul etmiyor? Yoksa gerçekten de oturup kalkip, dort ayaginin uzerine mu dusuyorlar … ???

Digeri ise benim gibi birçok insanin arasinda oldugu grup; tirnaklariyla kaziyanlar. Her yaptigi is bin bir zorluklarla dolu olan, istedigi bir seye ulasmak icin yuz basamak çikmasi gereken, mutlu anlarina damgasini vuran zor anlarinin bol oldugu, aglamazsa kimsenin aklina gelmedigi insanlar. Burada da tabi sorulacak çok soru var; Acaba gerçekten de isler bu kadar mi zorluyor bizi? Olmadik aksiliklerin isi gucu yok da hep bizim pesimizden mi kosuyorlar? Yoksa biz mi zoru seviyor, pesinden kosuyoruz? Ya da negatif dusuncemizin gucu daha da negatif enerjiyi mi yukluyor bize? Ya da herkes bizim geçtiklerimizden geçiyor fakat biz ilgilerin odagi olmayi çok sevdigimiz için abartarak mi yasiyoruz …?

Ya da baska bir olasilik daha var; yaptigimiz islere negatif elestiri getirilmesinden cok korktugumuz icin, hemen elestiriye izin vermeden ne kadar çok zorlandigimizi ve bundan daha iyisini yapmanin mumkun olmadigini soyleyerek kendimizi mi savunuyoruz.

Konu uzerine dusunulecek aslinda bir yigin kavram var. Isin asli herkes kendi seviyesinde yasiyor hayatin dogrusunu yanlisini, guzelini kotusunu. Kimi pozitif yonden bakarak, enerjisini arttirip, yasamini kolaylastirirken, kimisi de negatif yonden bakip negatif enerjisini kendisine ve çevresine yukledikçe yukluyor ve yasamin en zor koselerinde tikilip kaliyor.

Belki ben de bu yaziya nokta koyarken, kendimi dort ayak uzerine dusenler gurubuna uye yapabilmek icin, rahatlamanin, pozitif dusunmenin en modern yolu olan yoga derslerine baslarim…

Beklenmedik alarm

2008-05-15T03:23:00.000-07:00

Dublin’in en sik ve pahali magazalarinin oldugu, havali caddesi Grafton Street’te elinizdeki bir kaç alisveris poseti ile ilerlerken mutlu huzurlu ve kendinizi iyi hissediyorsunuz. Kucuk bir alisveris merkezine giriyorsunuz, biraz gezindikten sonra ihtiyaç molasi vermeniz gerekiyor. Hemen en yakin wc’ye atiyorsunuz kendinizi.

Temiz, buyuk ve bakimli tuvaletin içinde hangi kapiyi seçsem diye dusunurken giriveriyorsunuz birine. Ayaginizi daracik kapidan sokmanizla birlikte bangir bangir, sert bir kadinin sesiyle alarm otmeye basliyor !

Zaten normalde anlamakta zorlandiginiz sivesi dillere destan Ingilizcelerini bir de alarmda anlamaniz mumkun degil. “Aman allahim ne diyor bu kadin simdi, ben mi caldirttim alarmi, yoksa baskasi mi, acaba elimdeki posetlerdeki esyalarin mi alarmini cikarmayi unuttular…” gibi akliniza olabilecek tum absurd sebepler geliyor.

Hemen geri adim atip diger bir tuvaleti deniyorsunuz ama alarm durmadan devam ediyor. Panik haliniz gecip de biraz sakinlesince alarmin ne dedigini anlamaya basliyorsunuz... meger sigara alarmiymis. Iciniz rahatliyor sizden kaynakli birsey olmadigindan, siz degil baskasinin yasak olan bir yerde sigara iciyor olmasindan dolayi alarm calmaya basladigindan. Demek ki bu kadar ciddiler kapali yerlerde sigara icilmeme konusunda diyor ve alisveris maceraniza devam ediyorsunuz.

Bulursun Belki

2008-05-14T05:56:00.000-07:00

Sessiz kalmayi basarip,
Ruhunu dinlemeyi ogrendiginde
Esen ruzgara kendini birakip,
Bahçende açan çiçegi farkettiginde
Gozlerini huzurla kapatip,
Nefesini derinden alabildiginde
Dunyayi akisina birakip,
Zamanin gidisine aldirmadiginda

Distakilerin iceri girmesine izin vermediginde
Sirtinda yarini degil bugunu tasidiginda
Hirsina yenilmeyip, aradigin birsey olmadiginda,
O zaman multulugu bulursun belki…

Derya Sahna

Balkonda biri var

2008-05-14T02:56:00.000-07:00

Dublin’de yagmurlu bir gun, sabah saat onbir civari. Evimde yalniz sakin sakin oturuyor, bir yandan en sevdigim sey olan iki saniyede bir maillerimi kontrol ediyor, diger yandan iki kelime yazmaya calisiyorum.

O da ne ? Kisa ve enine genis olan mutfak caminda bir firça geziniyor. Hatta gezinmekle yetinmeyip camlari temizliyor. Demek ki ortadaki avludan apartmanin temizligi yapiliyor, ohh ne guzel benim de isim azalmis olacak diye seviniyorum.

On dakika geçmeden tam yanimdaki balkona gozum ilisiyor, o da ne ? Balkonda biri var, bir adam geziniyor, nasil cikti buraya kadar ?? Bakiyorum agzim acik bir sekilde ne yapmak istiyor acaba diye. Yuregim agzima gelince zaten ne yapacagimi sasiriyorum. Adamcagiz beni pek umursamiyor tabi, gorevi apartmanin tum dis yuzundeki camlari temizlemek olunca eksiksiz yapabilmek icin elindeki firçayi bir asagi bir yukari gezidiriyor. Ne oldugunu o zaman anliyorum. Tabi anlamama kadar geçen saniyeler içimin saskinlikla dolmasina yetiyor da artiyor.

Sasirmamak mumkun degil, sanki sehir merkezinde bir is yeriymisiz gibi demek her ay gelip camlari da silecekler, meger apartman yonetiminin gorevlerinden biriymis. Yine en azindan evin tum camlarini disardan silmeme gerek kalmayacak diye seviniyorum, sanki bana kalsa silecekmisim gibi …

Aralik birak

2008-05-13T06:07:00.000-07:00

Bugun yakinlarda yokum
Bilinmez uzaklarda kaybolurum
Dusuncelerde yorulurum
Gelecegim derken bogulurum

Eskisi gibi beni beklemesen de
Sen kapiyi aralik birak
Bende içeri girecek cesaret olmasa da,
Isigimi araliktan geçiririm
Sana geldim diyemesem de,
Muzigimi kulagina ulastiririm.

Ardindakiler onemli degil kapinin,
Orada oldugunu bilmem yeter
Beni nasil karsilarsin diye dusunme
Sen kapiyi aralik birak
Belli ki sadece uzaklardan bakmak,
Seni araliktan gormek istedigim.

Belki sen de bir gun çikmak istersin
Kapiyi arkana alip kosmak
O anda beni bulursan sasirma
Geçen zamana hiç yilmayip
Kapinin araligindan bakan…

Derya Sahna

Bogazimdan geçmeyen ev partisi

2008-05-13T01:34:00.000-07:00

Lizbon’a yeni gelmisim, master yapacak olmanin heyecani ve tum hevesi ile herkesle tanismaya yeni arkadaslar edinmeye dunden raziyim. Universiteden edindigim, bir haftadir tanidigim bir iki arkadas beni Cuma aksami kucuk bir ev partisine davet ediyor. Once evde yemek yiyip sonra disari eglenmeye cikacaklarini soyluyorlar. Ben de neden olmasin diye dusunerek hemen daveti kabul ediyorum.

Derslerin sonunda bulusuluyor gurultulu kantinde, zaten tek kelime bilmedigim dillerinde de konusuyor olduklarindan pek de muhabbetlerle ilgilenmeden hemen geceye baslayalim istiyorum.

Biraz aradan sonra bahsettikleri ev partisine geliyorsunuz. Eski bir binanin en ust kati olan apartmanda 10 kisi, bir salon bir mutfakta tikisiyoruz. Partinin zengin menusu, bir kac icecek, tavuk kanatlari, cips ve salatatan ibaret. Tabak bile yok, elimde yemege, plastik bardaklarla ickimi yudumlamaya basliyorum. Ne olacak ogrenciyiz hepimiz, plastik milastik farketmez maksat muhabbet diyorum ama benimle ingilizce konusacak birilerini bulabilirsem tabi bu mumkun olacak.

Bir kaç cipsi agzima atiyor, hadi bari yiyeyim dedigim bir parça tavugu da elime aliyorum. Tam elimdekini agzima goturecekken birden içlerinden biri gelip “Arkadaslar bu partinin masraflarini bolusuyoruz” demesin mi. Oldukça sasiriyor ve nasil herkesden 4,5 eur toplamaya basladigini izliyorum. Bogazimda kalacak gibi oluyor sanki tavuk parcalari. Bunu da mi gorecektik, madem paran yok parti yapma o zaman kardesim diye içimden gecirip, “Aaa tabi ne demek !” deyip saymaya basliyorum cebimdeki centleri...

En yakin postane

2008-05-12T08:24:00.000-07:00

Lizbon’un bol gunesli gunlerinden biri. Sevgili aileniz size bir dolu ozlediginiz seylerle dolu bir koli yollamis, hemen en yakin postaneyi bulmaniz gerekiyor. Kasvetli binanin, ahsaplarindan gicir gicir sesler cikararak alt kata kosturarak iniyor, hemen ev sahibinin oglu “Marcos”tan postanenin yerini tarif etmesini istemelisiniz.

Ugraslarinizin sonunda onu bulduktan sonra:

- “Merhaba Marcos !” diyerek selam veriyorsunuz.
- “Merhaba” deyip yere bakiyor utangaç haliyle.
- “En yakin postane nerede biliyor musun?”
- “Evet biliyorum” deyip sirtini donup gidiyor. (?!?)
Nasil yani, soktasiniz… inanamiyorsunuz, bu gerçek olamaz diyorsunuz ve arkasindan bagiriyorsunuz:

-“Nerede anlatsana o zaman, postaneyi bulmam lazim bugun”.
-“Ha ok… anlatayim.” diyerek saskinliginizin sebebini bile anlamadan agir agir size tarif etmeye basliyor…

Yillarin Midyeleri

2008-05-11T04:14:00.000-07:00

Ufukta gorunen yillar
Kiyiya vurdular bir bir
Gozumu açip kapamamla
Geçip gittiler hep bir

Kiyida biraktiklari midyeler
Dalgalarla çabuk kaybolurlar sandim
Yanilmisim, dalgalardan kosarak kaçtilar
Derinden izler birakabilmek icin.
Guzel beyaz midyelerin yaninda
Karalari da vardi beni bekleyen,
Hiç ben ister miyim diye sormadan
Tasidilar beni bir dune, bir yarina
Yavas yavas izleri silinmeye basladi mi
Meger benmisim arkalarindan kosan

Dilimden zamansiz dokulen kelimeler,
Gozumden yersiz akan gozyasilari
Saçimda biriken beyazlar
Yuzumde beliren çizgiler,
Biraktiklari izleri, silinmeyen.
Acisiyla tatlisiyla hayatin dalgalariymis
Beni bugune tasiyan…

Derya Sahna

Sandim

2008-05-09T15:12:00.000-07:00

Kanatlarim var diye ucarim sandim
Yukselenler kanatsizdi oysa ki
Yurumeyi biliyorum diye kosarim sandim
Onde gidenler meger benden farkliydi

Sonradan ogrendim ki;
Yalnizligi bilenin odasi bos,
Yuregi dolu olur
Sessizligi duyanin ici urperir
Ruhunda bin melodi vardir
Yoklugu olanin arayisi derin olur
Azmi beni asar

Bense eksigim yok, herseyim var der
Hayatimi ertelerken
Nasilsa bir yerlere varirim sandim
Ayak izleri cok olan yoldan giderken
Aslinda hep ayni yerde saydim.

Derya Sahna

Yeniden kosuyorum

2008-05-09T03:05:00.000-07:00

Yenilik miydi aradigim,
Eskiden kaçmak miydi yoksa tek istedigim
Bugunumde iyiyim demek çok mu zordu
Yeniyi de bir gun, eskiteceksem eger
Nedendi beni bitiren bu çaba

Bilmedigim yollarda ilerlemem
Karanlikta isik tutani aramam
Omrumden gun alan heyecanim
Kabul edilme gereksinimim,
Gene beni anlatabilme ugrasim
Deger miydi bu kadar gayrete

Bilinmeyenin verdigi,
Hayretlerle dolu arayisim
Kesfetmeyle gelen haykirisim
Umutlarla dolu bekleyisim,
Doktugum terin ardindan
Yeniden dogmuslugun çoskusu,
Eskinin huzur veren uzakligi...
Sebebiydi belki de,
Yeninin pesinden kosmamin.

Derya Sahna

Izin verme

2008-05-07T00:52:00.000-07:00

Boynum bukulur
Yapraklarim sararir
Susuz kalirim
Soylemeye korkarim,
Yuzume vurmaya korkmazlar

Içim burkulur
Kosup asmak isterim
Çitlerden geçemez olurum
Endisemi disa vururum,
Avutmaya çalisirlar

Degisen tek sey aslinda
Benim bakisimdir
Içinde oldugum akisa
Onlarin degil

Anlamasi zor dengenin yonunu
Sabir bulmasi zor sendeki kadar
Izin vermemek en iyisi,
Karsina çikan her sesin
ilerlemesine,
Içinde yer edecek kadar.

Derya Sahna

Gitmis Olabilirim

2008-05-06T02:55:00.000-07:00

Telasin vardi, yavaslayamadin
Kalabalikti etrafin hatirlayamadin
Içinden gormek geldi, zamanin yetmedi
Yuzeylerdeydin, derinde dusunemedin
Kararsizligindan baska yollara dustun

Yarinina çok guvendin belki de
Her zaman bulursun sandin
Beklerken geçen zamani unuttun
Sonrasi nasil olurunda boguldun

Duymak istediklerim basitti aslinda
Bugun olmadi belki yarin soylersin,
Sesimin yetmedigini dusunup
Yuzumu gormek istersin,
Ama ben kapiya kadar gelmis
Hatta gitmis bile olabilirim…

Derya Sahna

Dalgalar

2008-05-03T02:55:00.000-07:00

Su karsimdaki dalgalar
Kimbilir nerelerden gelirler
Kac kez vurdular ayni sahillere,
Bense daha ayaklarimi sokamadim
Sonsuz sulara
Uzaktan bakmak mi daha kolay.

Neden buradayim diyorum
Ogrenmek icin mi,
Dunya almis basini gidiyor
Sanki ben hep ayni yerdeyim
Birseyleri kacirdim saniyorum

Gecmisten hatirladigim
Guzel anilar
Gelecekten bekledigim
Mutlu yarinlar
Hep ayni gecerken
Arada kalan bugunum
Soruyorum kendime
Nasil, neyi ogrenecegim...

Derya Sahna

Fidan

2008-05-01T02:21:00.000-07:00

Elinde kitaplarini tasidigi torbasi
Onlugunde dunden kalma lekesi
Kafasinda annesinin çilesi
Yuruyordu okula dogru Fidan.

Ablasinin eskisi pabuçlari
Kuçuk ayaklarindan çikarken
Hissediyordu yoldaki tum taslari

Incelmis tabanlarindan

Sinifin eskimis tahtasinin
Alismisti tozlu yesiline
Bir bildigi evin disi okuldu
Koyden baskasini tanimazdi,
Geçen yabancilara gulumserken
Kisa saçlarindan utanirdi.

Ezberledigi siiri okuyacak,
Egri tuttugu kalemi duzeltecek,
Dilinin donmedigini ogretecek
Kimsesi yoktu Fidan’in

Habersizdi sonrasinda bekleyenden
Gelecegin kupkuru oldugundan
Elinden tutan olur muydu
Babasi mi agabeyi mi,

Neden olmazdi annesi...
Sormaya baslamisti simdiden
Cevabini bulamayacagi sorulari

Bildigi bir tek sey vardi,
Aslinda istedigi ogretmen olmakti.

Derya Sahna

Sen Gormedin

2008-04-29T04:56:00.000-07:00

Yesildi yapraklar, sarardilar
Uzundu yollar, kisaldilar
Dalgaliydi denizler, duruldular
Mevsimler bir bir uçup gittiler
Sen gormedin…

Buyuyecekti bahçedeki agaç,
Senden sonra ayni kaldi
Guldurecekti fidanlar seni
Boyunlari bukuldu.

Kuçuk yureklerine sigdiramayanlar
Artik korkmadan agliyorlar
Yanaklarindan suzulen yaslar,
Baslarini yukariya kaldiriyor

Seni gokyuzunde aradilar,
Denizin sonsuz heybetinde
Yalnizligin derin sessizliginde
Varligini her yerde hissettiler.

Sen gormedin belki ama
Anlattim ben sana herseyi,
Seninleyken ruyalarimda…

Derya Sahna

Sokagin karsisindan

2008-04-27T06:56:00.000-07:00

Her gun geçtigin yol ayni
Varacagin nokta hep belli
Yanindan geçenler de senin gibi
Ezberledigin tek bastigin tasin rengi.

Hiç dusundun mu
Bir gun ters yone gitmeyi
Senden, baska bir sen yapmayi
Yolun her kosesini tanimayi
Gelen geçenin yuzune bakmayi

Zor mu gelir degisikligin bu kadari
Hiç olmazsa, hep yurudugun yollara
Sokagin karsisindan bir bak
Biraktigin izleri disardan gor
Onceden hissetmediklerin seni bulsun,
Yeni bir yola atmadan kendini
Belki de mutlu olursun
Nerede oldugunu anlayinca...

Derya Sahna

Mavi mi Yesil mi

2008-04-25T07:17:00.000-07:00

Soruyorum kendime
Hangisi beni daha çok mutlu ediyor
Denizin sonsuz mavisi mi
Çimlerin bitmeyen yesili mi

Uzerinde gezerken hissettigim toprak
Ruhuma isleyen yesilin kokusu
Uzaninca yuzume çarpan çimler
Bana gitme burda kal diyor

Bakarken beni uzaklara goturen dalgalar,
Sicakligi ayaklarimdan yukari çikan kumsal
Ufukta gordugum uçsuz mavi çizgi
Bana senin yerin burasi diyor

Seçmesi zor geliyor
Biliyorum ikisi de beni mutlu ediyor,
Yalniz oldugumu unutturuyor
Yine de bilmek isterdim,
Yarin ne renk olacak… mavi mi yesil mi.

Derya Sahna

Yalnizim Deyince

2008-04-25T07:02:00.000-07:00

Yalnizim deyince, sanmayin
Etrafim kalabaliklarla,
Yolu gostermeye calisanlarla,
Zamani gelince arayanlarla dolu degil

Sanmayin ki konusacak kimsem
Hep yanindayim diyenim
Yolda aglarken yuzume bakanim
Sahte gulenlerim yok
Dogru hepsi var ama ben yalnizim.

Ruhuma dokunan bir nefes
Heyecanla bekleyen
Zamansiz arayan
Gozlerime bakmasini bilen
Konusmadan beni anlayan
Bakisimla mutlu olan, yoksa eger
Ben yalnizim…

Derya Sahna

Içki içerken yaptigimiz bazi hatalar :

2008-04-21T08:02:00.000-07:00

- Bir bardak sarap, bir bardak bira ile kiyaslandiginda daha hafif bir içecektir.
Yanlis : bir bardak bira, bir kadeh beyaz ya da kirmizi sarap ya da viski hemen hemen ayni derecede alkol içermektedir.

+ Olçusunde kirmiza sarap içmek sagliga faydalidir.
Dogru: doktorlarin da onerdigi gunde bir kadeh kirmizi sarap sagliga faydalidir.

- Koyu bir kahve içmek ayilmaniza yardimci olur.
Yanlis: sadece zaman geçmesi ayilmanizi saglayacak bir faktor, baska hiçbirsey degil. Ortalama vucudun içindeki alkolu yakabilmesi için 1 saate ihtiyaci var.

+ Protein degeri yuksek olan kuru yemis ve peynirin alkol ile birlikte tuketilmesi vucudun alkolden etkilenmesini geciktirir.
Dogru: ozellikle protein yuklu besinlerin bunda etkisi yuksek.

+ Bir çok insan için en iyi alkol tuketimi yolu, ayni saat içinde birden fazla içki almamak.
Dogru: alkolun etkisini azaltan en onemli unsur zamandir.

Kaynak: “Alcohol Problems and Solutions”

Irlanda'nin alkol problemi

2008-04-21T07:08:00.001-07:00

Dunyaca unlu viski ve bira markalari ve her yere yayilmis olan "Irish Publari" ile Irlandalilar'in içki ile aralari bozulmazsa da gun geçtikçe kendi içlerinde birbirleri ile aralari bozulmakta. Ilk bakista her yerde oldugu gibidir diye dusunseniz de maalesef Irlanda’da içki problemi oldukça çizmeyi asmis durumda. Bu konuda en çok sani olan ulkelerin basinda geliyor.

Hastaneler ya içkili insanlarin kavgalarinda arada kalan, ya da yine çok içip ne yaptigini bilmeden bir yerlerine hasar veren insanlarla dolu. Sehrin merkezi aksam ve gunduz yasaminda muthis bir farklilik gosteriyor. Gunduz havali, temiz insanlarla dolu bakimli sokaklar gece yarisindan sonra kotu kokulu, birinin kendini kaybedince akliniza gelebilecek tum sahnelerin oldugu sokaklara donusuyorlar.

Gazetede ara sira karsima çikan haberlere gore yapilan arastirmalarda Irlandali erkekler kadinlara gore 3 kat daha fazla içiyor. Tabi bu durum bir ev haniminin tum gununu içki içerek geçirdigi için yardim isteyen bir mektubunun konu edildigi bir makalenin karsiniza çikmasini engellemiyor. Sosyo ekonomik durumu yuksek olanlar da içmeye yatkinlar ama pek de alkol problem yasamiyorlar, asil problemi yasayan ve çevresine de yasatan sosyo ekonomik durumu dusuk olan kesim.

Irlanda’da durum bu kadar vahim olunca son donemde alinan onlemlerin bazilari ; zaten çok pahali olan içki fiyatlarini daha da yukseltmek ve araba kullanabilmek için belirlenen limitin sadece 1 biradan ibaret olmasi oldu. Marketlerde kasalar içki geçirebileceginiz ve de geçiremeyeceginiz olarak ikiye ayriliyor. Marketlerde calisan kasiyer eger 18 yasin altinda ise içkiyi size satamiyor tabi bu kisinin içki satilamayan kasada olmasini beklersiniz hali ile ama iki tarafta da olabiliyorlar. Bu durumla karsilasirsaniz 18 yasin uzerinde bir gorevlinin gelmesini beklemeniz gerekecektir içki alabilmeniz için.

Sakinligi ile ovunerek ev sahibinin bize kiralamis oldugu evin bulundugu apartmanda bile kisa bir sure sonra ayrilacak bir kiraci olan bekar komsumuzun yaptigi bir cumartesi aksami çilgin partisi, gecemizi de gunduzumuzu de altust etti. Belli ki içkinin dozaji oldukça abartilmis, yapilmadik gurultu ve saçmalik birakmadiklar. Gece uç gibi baslayan gurultu sabah sekiz’e kadar bizim tum ruyalarimizi susledi. Bu durumu yasayinca Irlandalilar'in ciddi anlamda bir problem yasadiklarini daha da iyi anladim.

Irlandalilar eglenceyi, haftasonlarini meshur publarinda geçirmeyi adete bir gorev edinmisler kendilerine. Sakaci, sicak ve hos sohbet insanlar olduklarindan ve de muhabbetin en iyi dostu da bir Guinness birasi oldugundan bardaklar bosaldikça dolduruluyor. Hatta bosalmasini hiç beklemeye gerek kalmadan bir sonrakini almak için siralar olusturuyorlar...

Tutun Bana

2008-04-21T03:19:00.000-07:00

Dusecek gibi olmana gerek yok
Kotu gunleri beklemesen de olur,
Yalniz basima ayaga kalkarim deme
Ne zaman uyanirsan tutun bana.

Aldirma ayagina takilan taslara,
Yanindan geçen sana bakan gozlere
Arkandan gelip seni hizla geçenlere,
Bir kosende sakla beni, tutun bana.

Tum gucunu toplayip kosarken,
Kimsin, nereden geçtin sormazlar,
Sen sorunca yolu yanlis gosterir,
Seni durdurmak bile isterler
Aldirma kimseye, tutun bana.

Unutma senin yolundan geçen
Benim gibi bir surusu var.
Sen bana tutun ki ben de sana tutunayim…

Derya Sahna

Oyle Bir Oyun

2008-04-20T06:08:00.000-07:00

Bilseydim oyunun boyle oldugunu,
Baslamadan once bir daha dusunurdum.

Herkesde bir ilerleme hirsi var,
Bende ise oyunu anlama çabasi.
Dogru bildigini yapan yerinde sayiyor,
Hile yapan ise çabuk ilerliyor.

Oyunun kurallarindan çikamazsin,
Kurallari koyan da olamazsin.
Kendin olmak istersen, geri sayarsin
Ayni yoldan gidersen, kabul edilirsin.

Soylendigi gibi ilerlersin, istedigin gibi degil.
Kazananin yanina gelirler, kaybedenin degil.
Kim ne zaman yaninda olur belli olmaz,
Ayni yerde kalani oyun içinde tutmaz.

Bilseydim oyunun boyle oldugunu,
Belki de hiç baslamazdim…

Derya Sahna

Simdi Anladim

2008-04-19T01:21:00.000-07:00

Yagmur dusunce gunesin sicakligini,
Gozlerim dolunca gulmenin huzurunu,
Yaslaninca çocuklugumun nesesini,
Tum hissettiklerimi anladim.

Sevdiklerimden uzak kalinca,
Istemeden dilimden kelimeler çikinca
Masamdaki çiçegim bana sirtini donunce,
Çocuklugumun geçtigi mahalleden geçince,
Tum hissettiklerimi anladim.

Kalabaligin içinde yalniz kaldigimda,
Uyanip pencereden baktigimda,
Evde gizlenen sesini duydugumda,
Iste simdi sana hissettiklerimi anladim…

Derya Sahna

Bilmiyorsam

2008-04-18T07:00:00.000-07:00

Sana çok yakin olursam
Sicakligini unuturum nefesinin
Senden uzaklara kaçarsam
Yanima alirim seni biraktigim yeri.

Yapayalniz çaresiz kalirsam,
Birini ararim içimi dokecek.
Kalabalik içinde bogulursam,
Kapandikça içime kapanirim.

Pesimden gelen çok olursa,
Bir kose bulurum siginacak.
Beni hatirlayan kimse olmazsa,
Onemi yok der kandiririm kendimi..

Hayatta nasil mutlu olurum,
Elimdekilerden çabuk bikiyor
Kaybettikten sonra agliyor,
Ve de ne istedigimi bilmiyorsam…

Derya Sahna

21 - Film

2008-04-18T03:52:00.001-07:00

"21"

Yonetmen: Robert Luketic
Oyuncular: Kevin Spacey, Jim Sturgess, Kate Bosworth, Laurence Fishburne, Aaron Yoo, Liza Lapira, Jacob Pitts, Jack McGee, Josh Gad, Sam Golzari, Helen Carey & Jack Gilpin.
Sure: 123 dakika

Parlak isiklar, renkli gazino masalari ile Las Vegas’in umursamaz hayat tarzi zemini ile gerçek bir hayat hikayesinden esinlenerek hazirlanmis bir film.

Ben Campbell (Sturgess) bir matematik dehasi olup en buyuk hayali tip okuluna gidip doktor olabilmek. Annesine çok duskun olan ve bir erkek giyim magazasinda çalisan Ben’in imkanlari okul masraflarini odemeye yeterli olmadigi için bu hayalini gerçeklestirmesi oldukça zor gozukmektedir.

Okudugu okuldaki Profesoru Micky Rosa (Spacey) ondaki potansiyeli gorur. Iyi niyetli biri olmasina ragmen, hayalini gerçeklestirmek için kolay yoldan para kazanmasinin isine gelebilecegini dusunur. Micky okuldaki potansiyel gosteren birkaç ogrenciyi bir araya getirip Las Vegas’ta Blackjack masalarinda kart sayarak para kazanan bir grup olusturmustur. Ben’i de bu gruba sokmayi ister, basta zorlanir ama sonunda basarir.

Içlerinde Ben’in de bulundugu grubun Las Vegas’a haftasonu yolculuklari baslar, otellerde geçen luks hayatlari gerçek yasamlarina hiç benzemez. Ilk yolculuklarda hersey yolunda gider, kazandikça kazanirlar ama tabi bu uzun sure surmeyecektir. Gorevi sehtekarlari yakalamak olan Cole Williams (Fishburne)’in gozu tum grubun uzerindedir…

Çok hareketli olmasa da bazi olacaklari onceden tahmin edebileceginiz olaylar zinciri olsa da sonunun beklemediginiz gibi gerçeklesmesi, renkli sahneler, genç oyuncularin basarili performanslari belki de filmin izlemeye deger olmasini saglayan en guzel kismilari...

Irlanda'nin Bahçesi, Wicklow

2008-04-17T03:19:00.000-07:00

Irlanda’nin bahçesi olarak bilinen, yemyesil Wicklow, Dublin’nin guneyinde, sehre yaklasik 16 km uzaklikta, nefis manzaralara, muhtesem guzellikteki kumsallara, gorkemli tepelere ve daglara sahip bir bolge.

Sakin yamaçlari, golleri, daglari, ozenle korunan bahçeleri, essiz manzara ve selaleleri ile unlu olan Wicklow Bolgesi (County Wicklow) , Wicklow daglarinin etrafinda olan Arklow, Bray, Glendalough gibi bir kaç yerlesimden olusmakta.

Ununu aldigi diger bir konu ise birçok Hollywood filminin geçtigi bolge olmasi ve Daniel Day Lewis gibi bir kaç unlu Hollywood yildizinin kent yasamindan soyutlanip, yemyesil vadilere bakarak yasadiklari evlerinin burada olmasi. Bu ozel bolgenin ozelliklerini, tarihselligini ve toplulugunu koruyabilmek için onlemler alinmis durumda, ornegin burada ev tutmak ya da almak isterseniz, belli kriterlerden geçmeniz gerekmekte.

Vikingler tarafindan kurulmus bolgenin, eski adi Viking çayirlari anlamina gelen “Wyking alo” imis. Tarihinden izleri bulmak isteyenin gezebilecegi yerler ; “Wicklow’s Historic Goal", "County Wicklow Heritage" ve "Genealogical Research Center”. Bolgede yapilabilecek diger aktiviteler ise mukemmel manzaralar esliginde Trekking ya da her gittiginiz yerde karsiniza çikan bitmek bilmeyen alanlarda oynayabileceginiz Golf olabilir. Wicklow kasabasi ise kuçuk sempatik, bir kaç çesit magaza ve bardan olusan, merkezi ve tarihi dokusu ile tipik bir Irlanda kasabasi.

Bolgenin en guzel ve gorkemli bahçelerinden biri ise “Powerscourt House and Gardens”. Ismini bu alanda 1300’de bir kale yaptiran Le Poer (Power) isimli aile vermis. Ardindan alan 1603 yilinda Ingiliz Richard Wingfield’e bahsediliyor ve kendisinin soyundan gelenler 350 boyunca buranin sakinleri oluyor. 1731 yilinda ulkedeki en buyuk balo salonuna sahip olan gorkemli bir konaga donusturuluyor. 1974 geçirdigi yangindan etkilenmis olsa da gunumuzde konagin içindeki hediyelik esya ve el sanatlari dukkanlari, restaurant, balo salonu ve teras kafe eski gorkemini hatirlatiyor.

Powerscourt bahçeleri kendinizi doga ile içiçe bulup bir yandan da geçmise goturebileceginiz essiz guzellikteler. Birbirinde guzel bahçelerin içinde, 1840’ta yapimi baslayan 100 isçinin çalisarak 12 yilda bitirdikleri Italian Garden (Italyan Bahçesi), Kuzey Amerika’dan gelen agaçlarla olusturulan “Tower Valley” vadisindeki Pepperpot Kulesi, gorkemli Japon Bahçeleri, Triton Golu’nun ortasindaki Roma’daki Piazza Barberini’den esinleneerek yapilmis fiskiye, Powerscourt Ailesi’nin zamaninda besledikleri hayvanlarini gomdukleri, Evcil Hayvan mezarligi gezerken karsilacaginiz onemli noktalardan birkaçi.

Bahçenin her koseni gezdikten sonra yorulup dinlenmek için seçebileceginiz en guzel yer teras kafedir. Benim gibi çiseleyen yagmuru ciddiye almayip terasta oturup çok çesitli kek ve pasta dilimlerinden birini seçip yaninda enfes kahvelerinden birini yudumlayaraj gunun en guzel anlarindan birini geçirebilirsiniz.

Sonra Agla

2008-04-16T09:00:00.000-07:00

Dostlar senden bir bir kaçti,
Yalnizlik içine tas gibi çoktu
Gozlerine hakim olamaz oldun,
Yine de simdi degil sonra agla.

Herkes senin yanlisini ariyor,
Dogruna kimse deger vermiyor,
Dayanman gittikçe zorlasiyor,
Yine de simdi degil sonra agla.

Isteklerin aslinda çok da degil,
Yarina olan umidin kayboluyor,
Ama haykirsan da sesin çikmiyor
Yine de simdi degil sonra agla.

Korkmuyor musun ya biri gorurse,
Gelip sorarsa ne diyeceksin.
Mendilin de yok ki silesin,
Sen en iyisi simdi degil sonra agla.

Derya Sahna

Beni burada tutan

2008-04-16T05:55:00.000-07:00

Nedir beni burada tutan,
Kemiklerime isleyen soguk mu
Yoksa içimi karartan bulut mu.

Yalnizligima alismisligim,
Sessizligimi bozmayi unutturuyor.
Yagmurun bereketine sastigim,
Çimlerin yesili beni mutlu etmiyor.

Odamdaki pencereyi kapayasim var,
Gunesle açan renge bakasim yok
Duvarda ilerlemeyen saatin sesi
Içimde bitmez boslugun nefesi.
Gunume çoker beklemenin agirligi,
Ardinda gelen herseyin ayniligi.

Nedir beni burada tutan,
Fedakarligimla duydugum gurur mu,
Yoksa hayalimdeki yarinin sicakligi mi…

Derya Sahna

Yine de sen ol

2008-04-15T05:46:00.000-07:00

Bugun odana giren gunesin
Yarin sana sozu var mi,
Yuzunu yikadigin suyun
Kaynagindan haberin var mi.

Hayattan da fazlasini bekleme,
Iyisi de var kotusu de
Paylasanin az olur mutluyken
Akil verinin bol olur aglarken.

Yakindayken yuzune bakmayan
Giderken arkandan bakar.
Ruhuna degil sana dokunan
Seni ozunde degil, disinda arar.

Ayni havayi solumaya çekinmezsin
Ama yuregini paylasmaktan kaçarsin.
Gerçek senden bir parça versen
Kimden geri gelir sasarsin.

Sen yine de sen ol,
Ayni ya da farkli degil, kendin ol
Yolunu çizen ol…

Derya Sahna

Yurt disinda yasamak

2008-04-15T03:02:00.000-07:00

Ilk bakista ne kadar kulaga hos gelirse gelsin, yurtdisinda yasamanin zorluklari kuçumsenemeyecek kadar insanin hayatini etkiliyor. Dunyanin neresinde yasarsaniz yasayin ulkenizden ayrilmis ve yeni bir ulkede yabanci olmussaniz karsiniza çikacak zorluklara hazirlamaniz gerekli kendinizi.

Iki tip yabanci var, biri; gittigi ulkenin herseyini tanimaya, iyi yanlarini one çikarip kendini mutlu hissetmeye ve yerli halkin yaptiklarini yakindan takip edip içlerine girip kendini ulkeye adapte etmeye çalisan, digeri ise; karsisina ne çikarsa çiksan kendi ulkesi ile kiyaslayip begenmeyen, ulkeyi ve yerli halki surekli elestri yagmuruna tutan, bulundugu yerin iyi yonlerine gozlerini kapayan ve gittigi her yere kuçuk ulkesini de yaninda tasiyan.

Acaba ben hangi gruba aitim diye dusunursem, belki birinci agirlikli olsa da ikisinde de bir parçam var sanirim. Aslinda çok da garip bir durum degil, hayatin her asamasinda yaptigimiz seçimlerin bir benzeri, yurtdisi macerasini seçtiginiz anda ulkede yasama sansinizi o anda kaybediyor ve surekli seçimizden suphe duyuyorsunuz.

Karsiniza neyin çikacagini bilmeden attiginiz bir maceraya kendinizi. Gittiginiz ulkenin dilini bilseniz de bilmeseniz de baslangiç her zaman zor. Neyi nerden alacaginiza, hangi araçlari kullanacaginiza, kiminle konusup kiminle konusmayacaginiza karar verene kadar zor bir donem geçirebilirsiniz. Ama isin guzel yani da burda; kesfetmek, yalniz kalmak, bir yerlere ulasmaya calismak, yenilikleri ogrenmek, baska yerlerle kiyaslamak belki de aradiginiz degisim hayatinizda.

Aslinda bu saydiklarim asil zorluklar degil, vize, oturma izni, çalisma izni gibi ivir zivir zorluklar var ki bir omur alir insanin hayatindan. Nerede olursaniz olun yabancilarin islemleri en son ve en çok zorluklarla çozumlenen islemler. Gelen yabancilarla ayakta kalan bir ulkeye giderseniz, nasilsa buranin bize ihtiyaci var çabuk hallederler islemlerimi dersiniz ama yanildiniz. Yabancilarin az oldugu bir ulke seçerseniz, nasilsa az insan var çabuk sira gelir dersiniz ama yine yanildiniz, maalesef sonuç hep ayni, her zaman beklemek zorundasin.

Yeni bir yere gider gitmez, ister istemez acaba kendi ulkenizden birilerini burda bulabilir misiniz telasina kapiliyorsunuz. Isin dogrusu her zaman yerli halktan arkadaslariniz olabilir ama gerçek bir arkadasin yerini çogunlukla kendi ulkenizden biri doldurabiliyor. Tabi sadece ulkenizden olanlarin yogun oldugu mahallelerde yasamak, sadece onlarla gorusmek, kendini soyutlamak pek de anlamli degil.
Garip olan ise, ulkenizin hasreti ile olsa gerek, okumadiginiz kitaplari okur, izlemediginiz filmleri izler ve dinlemediginiz muzikleri bile dinler hale geliyorsunuz. Ulkenize dair çikabilecek kuçuk bir haber bile gununuzun iyi geçmesine sebep olabiliyor ve size “ Ne kadar da çok milliyetçiymisim de haberim yokmus” dedirtebiliyor.

Yabanci olmanin belki de en guzel yasanacagi yerlerden birisi de Turkiye. Yabancilari ellerimizde tasiyoruz. Bizde yasayan yabancilar az oldugundan mi ya da misafir perverligimizle un salmis bir toplum olarak dogamizda oldugundan mi bilmiyorum… Belki de bir yigin belge toplamanizi ve sabahin ayazinda siralarda beklemenizi, asagilanmanizi gerektiren vize islemleri, odemeniz gereken bilmem ne vergileri gibi zorluklardan dolayi pek de seyahat edemedigimizden oturu "Bari onlar gelsin de biz de yeni ulkeleri boyle taniyalim..." dedigimiz içindir. Tabi Turkiye’deki tabulari, ozellikle bir kadinin basina gelebilecekleri, bazi adetlere kendini nasil alistirmasi gerekecegini saymazsak, yabanci olmak pek de zor olmasa gerek.

Yurtdisinda yasamak, neresi olursa olsun, ne kadar zor olursa olsun, yeni birseyler ogrenmenin, kendini tanimanin, olgunluk kazanmanin, kendi ulkene disardan bakabilmenin en guzel ve keyifli yolu…

Dusunmeye Degmez

2008-04-14T08:16:00.000-07:00

Su kisa hayatin inisi çikisi çok
Hangi noktasinda duracagin belli degil,
Giderken yanina birini alir misin bilinmez,
Bosver sen, dusunmeye degmez.

Seni bugun bekleyen yarin kaybolur,
Bekleyisi bilen yuregin kahrolur,
Omrunden gun alir, bitmek bilmez
Bekleme sen, dusunmeye degmez.

Yarin nasil olacak bilmiyorsun,
Sebebini bilmeden gelecege guveniyorsun,
Sana giden yola açilan kapilar yerinde durmaz,
Acele et sen, dusunmeye degmez.

Son duraga gelmissin haberin yok,
Al basini git yalniz bile olsan,
Beklesen de belki o sana gelmez,
Yoluna devam et, dusunmeye degmez.

Derya Sahna

Sessiz Disco (Silent Disco)

2008-04-14T07:37:00.001-07:00

Kisa bir sure once bir reklam araciligi ile karsima çikti, henuz deneme sansim olmadi ama çok ilginç oldugunu dusunuyorum… Sessiz Disco, muziksiz gibi geliyor ilk bakista ama degil.

Festivallerde ve gece kluplerinde kullanilan klasik DJ sistemini bir kenara atan bu tarz ile gittiginiz yerde muzik dinliyorsunuz ama size verilen kablosuz kulakliklarla dinliyorsunuz. Iki farkli dj olabiliyor, ikisinden birini kulakliginizin ayarlari ile seçebiliyorsunuz. Seçtigin muzigi dinleme sansi elimize geçmez genelde boyle yerlerde, bir DJ'i begenmediysen digerine geçme sansinin olmasi çok guzel geliyor kulaga.

Yuzde yuz sessiz mi disco? Hayir degil cunku; kulakliginizi çikardiginizda goreceksiniz ki, herkes dans ederken bir agizdan da sarkiyi soyluyor. Bir grup ses muhendisi ve DJ'in bir araya gelmesi ile olusturulmus, sanirim Birlesik Krallik'ta dogmus bir fikir. Simdiye kadar Avrupa’nin birçok ulkesinde ornekleri gerçeklestirilmis. Siz yerinizi ve davetlilerinizi ayarladiginiz takdirde, size kulakliklari ve diger gereklileri dunyanin neresinde olursaniz olun getiriyorlar, boylece çevreye en az zarar verecek sekilde partinizi duzenleyebiliyorsunuz.
Ilginc bir deneyim olsa gerek. Bir an once bir yerlerde buna katilabilmek için can atiyorum...

Portekiz su kopegi

2008-04-14T07:32:00.000-07:00

Portekizde yasadigim surede hiç karsilasmadigim bir bilgi; Portekiz’in yerli kopegi varmis. Yüzyıllarca Portekizli balıkçıların teknesinde yaşamış, çok iyi yüzen ve ağdan kurtulan balıkları dişleriyle yakalayıp getirebilen, ayrıca yine tekneden kıyıya atılan halatı dişleriyle yakalayıp görevini tamamlayan bu cinse Portekiz Su Kopegi deniliyor. Balikçi ulkenin ancak bu cins kopegi olabilirdi diye dusunuyorum.

Bekçi köpeği de olabilir, kirsal bolgede ya da apartman katinda yasayabilir. Ancak suda çok fazla vakit geçirdiği için erken yaşta sağır olabilir. Dayanıklı, orta büyüklükte, kaslı bir köpek olup canlı, kavgacı ve de aceleciymis. Bu ozellikleriyle ise yavas ve çok sakin olan Portekiz insanina pek de benzemiyor.

Içimdeki

2008-04-14T02:37:00.000-07:00

Demesi kolay,
Yasin ne olursa olsun, için genç olsun.
Nerede olursan ol, içindeki çocugu ortaya koy.

Içimde bir çocuk olsaydi,
Gulerken ya simdi aglarsam der miydim,
Konusmadan once dusunur muydum,
Kosarken etrafima bakar,
Yaptiklarima ne derler kaygim olur muydu,
Zamandan korkarak kaçar,
Bugunu, yarini dusunerek mi yasardim ?

Evet belki de içimdeki benden genç ,
Kiskaniyorum benden uzak ilgiyi,
Agliyorum elimden alinana,
Istiyorum hep daha fazlasini,
Korkuyorum yalniz kalmaktan

Ama yine de uzgunum, içimdeki artik bir çocuk degil…

Derya Sahna

Uyandir Beni

2008-04-12T00:51:00.000-07:00

Pembe gozluklerimi takmayi unutur,
Yalnizligi en dogru yol sanirsam,
Yalanlara siki sikiya sarilir uyursam,
Uyandir beni.

Yuregime seslenenleri duymazliktan gelir,
Bana gelenlere yonumu degistirirsem,
Uyurken sana sirtimi donersem,
Uyandir beni.

Kendimi degil etrafimi dinlemeye baslar,
Adimlarimi atmakta zorlanirsam,
Tum gucumle dislerimi sikarsam,
Uyandir beni.

Hayal kurmayi unutur,
Artik herseyi bildigimi sanirsam,
Yarini degil dunu alip yanima uyursam,
Uyandir beni…

Derya Sahna

Evora'da Portekiz Dugunu

2008-04-11T09:01:00.001-07:00

Portekizli bir arkadasimin dugun davetiyesini alinca hem çok seviniyor hem de ilk kez bir Portekiz dugunu gorecegim ve de dugun Lizbon’da degil baska bir sehirde oldugu için çok heyecanlaniyorum.

Evora, 2 bin yillik bir geçmisi ve UNESCO’nun dunya mirasi listesinde olan kuçuk ama çok sempatik bir sehir. Ozellikle Roma Tapınağı, Katedrali, kemiklerden yapilmis Şapeli ve Üniversite binası gorulmesi gereken onemli yerler arasinda. Burada gorecegim dugun de sehir kadar guzel olur diye bekliyorum ve dusundugum gibi gelismeye basliyor olaylar.

Kilise merasimi kisminin "Se Kathedrali"nde baslayacagi dugune gelen birbirinden sik davetliler arasinda kilisenin kapisinda toplanmis beklerken ogrendigime gore bu kathedralde dugun yapabilmek için çiftler sira bekliyorlarmis. Gelin ve damadin biraz gecikmesinin ardindan kilisenin içinde beklememiz oneriliyor ve hep beraber içeriye giriyoruz. Bu hayatta bizzat sahit oldugum ilk kilise dugunu oldugu için içimde garip bir heyecan olusuyor. Herkes yerini aldiktan sonra damat onceden, gelin de agir adimlarla babasinin esliginde tum bakislari uzerine çekerek one dogru ilerliyor.

Buraya kadar hersey filmlerdekine benzerken konusma kismi baslayinca isler biraz degisiyor. Papazin uzun konusmasi ve ciftin evlilik yemini sirasinda kilisedeki gurultuden mi ya da mikrofon mu yoktu ellerinde bilemiyorum ama konustuklarindan pek bir sey anlayamiyorum. Neyse çift kari koca ilan edildikten sonra kilisenin kapisina çikarak gelenleri opuyorlar ve fotograf çekme merasimi basliyor ve sonunda gelin elindeki buketi kizlarin oldugu tarafa dogru atiyor… kim aldi ne oldu o sirayi ben deniz kaçiriyorum.

Ardindan yurume mesafesinde olan, dugun için ayrilmis salona dogru çok kalabalik bir grup halinde, gelin ve damadi da ortamiza alarak yol aliyoruz. Mahalle sakinlerinin, pencerelerden kapilarindan saskin ama gipta edercesine bakislarinin ardindan salona geliyoruz. Oncelikle giristeki bahçede fotograf çektirmek ve aparetif almak için bize ozel hazirlanmis masalarda oturacagimizi, sonra da yemek salonuna geçecegimizi ogrenince sasiriyorum. Ilk defa Portekiz dugunu gorecegim ama demek ki oltayi gozunden vurmusum diyorum kendi kendime. Tuzlular, tatlilar, meyveler ve içeceklerin oldugu bir bufeden herkes kendine gore birsey aliyor ve yerlerinde oturuyor.

Gelin ve damat da yerlerini alinca bir bir herkes yanlarina gidip fotograf çektiriyor. Hediye vermek isteyen veriyor. Tabi bizdeki gibi degil adet, oyle taki takma siralari olusturma diye birsey yok. Kimisi uygun gordugu rakami para ya da çek olarak içine koydugu zarfi, kimisi ev hediyesi olarak aldigi kutuyu veriyor çifte. Ya da olayi iyice gelistirenler var ki onlar onceden çiftin banka hesabina istedikleri rakami yatirmis oluyorlar. Bir kisim ise çiftin onceden bir magazada yaptigi dugun listesine yardimci oluyor.

Biraz atistirip muhabbet ettikten sonra yemek salonuna geciyoruz. Buyuk duzenli, sicak bir havasi var salonun. Herkesin oturacagi yer onceden belirlenmis olunca çok da zorlanmadan yerimize geçiyoruz. Masamiz oldukça sik, menumuz belli beklemeye basliyoruz. Yemekler yavas yavas dagitilmaya basliyor, bir yandan da enfes Portekiz saraplarimizi yudumlamaya basliyoruz. Hafif muzikler esliginde masamizda oturanlari tanimak için klasik sohbetlere basliyoruz. Sicak yemekler bitince buyuk dugun pastasi geliyor, gelin ve damat kesiyor, sampanya patlatiyorlar, biz de alkisliyoruz.

Geleneksel Portekiz muzikleri çalmaya baslayinca durduklari yerden sarkilara eslik edenler oluyor ama piste çikip dans eden sadece kuçuk çocuklar. Ardindan gecenin beklenen ani geliyor. Karaoke fasli basliyor. Meger portekizliler dugunde dans etmek yerinde toplanip karaoke yapmayi tercih ederlermis. Bu kadar modasi geçmis bir seye hala nasil onem verdiklerine sasirip, yerimden kalkmayayim diye okulda tahtaya kalkma korkusu olan bir ogrenci gibi basimi one egerek zamanin geçmesini beklerken zorla gelinin elimden çekmesi ile kendimi sahnede bulunca yerin dibine geçiyorum. Neyseki benim disimda 20 kizin içindeyim, ne desem kimse anlamaz diyorum. Zaten ne sarkilarin tek kelimesini biliyorum ne de sarki soylemeyi. Bizim ardimizda dugundeki erkekler bu kez aynisini yapiyor. Boyle de bir eglence anlayislari var ki saygi duymak lazim.

Eglenceler bizden sonra da devam etmis olabilir belki ama biz gece yarisina kadar ancak dayanabiliyoruz. Çok guzel, eksiksiz bir dugun olmasina ragmen pek de uzun surecek bir evlilik olmayacagini bilmeden o gece evin yolunu tutuyoruz…

Olsaydim

2008-04-11T04:58:00.000-07:00

Sokakta kosan çocuk olsaydim,
Gulerek okuldan eve gelseydim,
Gelecegin farkinda olmadan,
Istedigim sadece eglence olsaydi.

Evime giren gunes olsaydim,
Yagmurun ardindan çiksaydim,
Hiç bir karsilik beklemeden,
Mutluluk dolu isik saçsaydim.

Bakmaya doyamadigim deniz olsaydim,
Mehtabin yaninda geceleseydim,
Kimse beni tutamazken
Costukça cosasim gelseydi.

Gunesin yanindan geçen kus olsaydim,
Bilmeseydi kimse uçabildigimi,
Canim isteyince herseyden kaçarken,
Dinlendigim hep annemin penceresi olsaydi.

Derya Sahna

Gitmeye Hazirim

2008-04-11T03:50:00.000-07:00

Ister simdi, ister çok sonra
Valizim hazir bekliyorum.
Ister yalniz, ister kalabalik,
Sonum hep ayni biliyorum.

Kim yakin kim uzak belli degilse,
Yalniz da giderim biliyorum.
Dusunmek sonuca yaklastirmiyorsa,
Hazirim soru sormuyorum.

Ulasacak bir nokta yoksa,
Sebepsiz çabalamiyorum.
Eger az zamanim kaldiysa,
Mutlulugum yanimda bekliyorum.

Iyi haberi kotusu yalniz birakmiyorsa,
Yasam anlamayi kolaylastirmiyorsa,
Zaman yaralari iyilestirmiyorsa,
Gitmeye hazirim, soru sormuyorum…

Derya Sahna

Hayat Ne Garip

2008-04-10T06:00:00.000-07:00

Hayat ne garip,
Seçmeden sahip olamazsin,
En iyisini seçmeyi beceremezsin,
Seçtiginde digerini kaybedersin
Kaybettigine de pisman olursun.

Yokum dediginde pesinden kosanlar,
Varim dediginde senden vazgeçerler.
Her zaman yanindayiz diyenler,
Ihtiyacin olunca kaçar giderler.

Yeninin pesine duserken,
Eskinin guzelligini ozlersin.
Elinden uçanlara aglarken,
Sana dogru kosanlari itersin.

Sahip oldugunun degeri yokken,
Elinde olmayani dag yaparsin.
Yakinindakini gormezken,
Uzaktakini gozunun bebegi yaparsin.

Ben bu yolu biliyorum derken,
Ya kaybolursan diye kokarsin.
Biraz nefes almak isterken,
Yalniz kalinca boguldugunu hissedersin.

Hayat ne garip, beklemez seni,
Anlayana kadar ne dogru ne yanlis,
Uçar gider elinden alip sana ait olan herseyi...

Derya Sahna

Roma'nin Herseyi

2008-04-10T04:07:00.001-07:00

Roma… yillar boyu tarihin, kulturun merkezi olmus, hala gorkemini cazibesini koruyan bir sehir. Filmlerde, basinda sik sik karsimiza cikmis hep bir gun gidebilme hayallarimizi suslemis, essiz guzellikteki Italyan sehri…

Roma’da dolasirken sanki açik hava muzesine gelmissiniz gibi hissediyorsunuz, beklemediginiz bir anda karsiniza her donemden tarihi eserler çikabiliyor. Italya’nin her sehrinde oldugu gibi burada da karsiniza turist turk gruplari sikça cikabilir. Hatta sansa kaldiginiz otelin sahibi bile Turk çikabilir bana oldugu gibi. Otel tam Collosseum’un karsisinda olunca, pencerede inanilmaz bir manzara ile karsilastim. Sabah uyaninca birden nerdeyim dediginizde (ki bu ancak filmlerde olur ya neyse) pencereden bakinca tarih kokan Roma’da uyandiginizi anliyorsunuz.

Roma ile ilgili bilgiyi her yerde çok kolaylikla bulmak mumkun, dunyanin en buyuk turizm merkezlerin birisi. Ama oraya gidip de gordukten sonra bu bilgileri bir yana birakip sehri hissetmek istiyor insan. Uzun uzun yuruyusler için ideal bir sehir, yurumenin en iyi kesif yolu olduguna inanan ben biraz fazla inanmisim ki, saatlerce durmadan yuruyup ayaklarimi cezalandirmistim. Turistlerin akin akin gittigi tarihi eserleri bir kenara birakip sehri ikiye ayiran “Tiber Nehri” boyunca biraz merkezin disana dogru yurume sansiniz olursa, Roma insani, tipik kuçuk yerel dukkanlar, temiz sokaklari gorme sansiniz olabilir.

Roma’nin disina çikmak isterseniz, guçlu bir tren ulasimina sahip Italya’nin en buyuk istasyonlarindan biri olan Roma tren istasyonundan kalkan sayisiz trenlerden birini yakalayarak bir çok yere gidebilirsiniz. Sehirdeki metro agi da yine bu istasyona baglanarak ulasiminizi kolaylastirir.

Kisaca sehirde gezilmesi oncelikli yerlere soyle bir bakarsak tabi ki “Collosseum” ilk durak olacaktir. Giriste beklediginiz siraya ve odediginiz rakama degdigi kesin, birden kendinizi tarihin ortasinda, bambaska bir dunyada buluyorsunuz. 1.yy’dan bu yana hala ayakta kalma çabasini hissediyor, neden Italya’nin kudret simgesi oldugunu anliyorsunuz.

Ardindan yuruyerek, tabelalari takip ederek çikacaginiz adini “Ispanyol Meydani” ( Piazza Di Spagna ) ndan alan “Ispanyol merdivenleri” geliyor. Sansli iseniz tadilat yoksa guzel fotograflar yakalayabilirsiniz. Benim gibi yagmur bile sizi yildirmayip 19. Yy’dan kalan bu merdivenlerde oturup etrafinizi dolduran turistlerin çektikleri fotograflarda da çikmaniz mumkun.

Biraz daha yurumeye devam ettiginizde Roma’nin sik caddelerine çikip, guzel bakimli, modayi takip eden Italyan insanlari ve yaninizdan vizir vizir geçen motosikletlileri gorursunuz. Motosiklet çok yogunlukta her yasta Romali’nin kullandigi bir ulasim araci. Gurultusu bazen sizi rahatsiz edebilse de Romali’lar sehir içindeki trafigi bununla azalmaya çalisiyorlar. Onemli diger bir yer ise “Ask Cesmesi” (Trevi Fountain), bu gorkemli bir Barok yapisi çok buyuk, içine herkesin bir dilekte bulunarak bozuk para attigi bir çesme.

Katoliklerin bulusma yeri olan Vatican’a gelince basinda gorudugumuzden çok daha buyuk bir alani kapliyor. İtalya içinde, postanesi, helikopter alani, tren istasyonu, radyosu ve vatandasi ile ayakta olan bir devlet olarak bulunuyor olmasi garip geliyor insana.

En onemli ve çok sevimli meydanlarda biri de “Campo de Fiori”. Gunduz restaurantlarinda yemek yiyebilir, cafelerinde kahvenizi içebilir, sokaktaki sanatçilarin, galerilerin eserlerini gozden gezdirebileceginiz gibi gece için de gidebileceginiz ideal bir yer. Barlarin genelde 2’ye kadar açik oldugu bu meydanda, istediginiz her tarz mekani bulabilir, disardan size en hos gelene kendinizi atabilirsiniz.

Yemeklere gelince, yine tum Italyan mutfaginin guzelliklerini deneybilirsiniz. Adimbasi karsiniza cikan, kisin en soguk doneminde bile tiklim tiklim olan dondurmacilari da denemeden donememek de fayda var. Roma’ya gittigi donemde Portekiz’de yasayan ve Portekiz pastane mamullerinin genelde tatli agirlikli olmasindan dolayi tuzlularin hasretini çeken ben, her çikan yerde yeni bir tuzlu denedim. Unutamadigim ozel bir sandviçti ki peynir ve domatesinin dayanilmaz birlikteligine bir de kizarmis patlicani katarak, kizarmis ekmekten yapilmis bu sandviçi kesfetmis Italyanlara yerken çok tesekkur ettim.

Roma’nin herseyi dedim baslikta, gerçekten herseyiyle dunyada tek bir sehir. Sadece havasini koklamak için, kisa bir sure bile olsa tekrar Roma Sokaklari’nda yuruyebilmeyi çok isterdim…

Bosuna

2008-04-09T10:18:00.000-07:00

Bosuna mi hayatin bu telasi,
Hep bir yerlere ait olma çabasi,
Sebepsiz yalniz kalma kaygisi
Belli bir noktaya varma ugrasi.

Bosuna mi bilmedigini sorma korkusu
Attigin adimi birine anlatma arzusu,
Daha guzel bir yarinin umudu,
Zamanim yetecek mi kuskusu.

Bir yerlere ulasmak, durdurmuyor beni,
Daha fazlasini istiyorum.
Bugunu yasamak, susturmuyor beni,
Yarini, sonrasini konusuyorum.

Sebebi var mi bunlarin dusunmuyorum,
Dogru mu yapiyorum bilmiyorum,
Ama zamanin nasil gectigini anlamiyorum.

Derya Sahna

Madrid'in Kent Merkezi

2008-04-09T04:25:00.000-07:00

Madrid deyince aklima ilk gelen sehrin canli yasami ve insanlarin sicakligi.... Kultur, sanat ve tarihin merkezi olan sehrin hareketi 24 saat durmadan devam ediyor.

Madrid’te otelinizi seçerken merkeze yakinligina ozen gostermenizi tavsiye ederim. Gorulecek en guzel yerlerin merkezde odaklanmis olmasinin yanisira bu alanda diger sehirlerden farkli olarak yerli halkin yasantisini kesfetmenizin de mumkun olmasi. Tum Avrupa sehirleri gibi, merkezin gezilecek onemli alanlari buyuk bir ana meydan ve diger kucuk meydanlardan olusuyor. Farkli yani ise, etrafinizda gordugunuz binalarin hepsinin otel, alisveris ya da is merkezleri gibi aksam olunca terkedilmis gibi sehri tek basina birakan binalar olmamasi. Kent merkezinde yasami canli tutabilmenin en iyi orneklerinden biri sanirim bu sehirde yasaniyor. Onemli bir olçude merkezde yasami ayakta tutabilmis. Aksam otelinizden cikip meydana dogru yururken karsiniza kopegini gezdiren bir Madridli çikabilir ya da otel odanizin camindan bakarken, karsi binanin bir katinda masanin etrafinda oturmus bir ailenin yemek yemesini seyredebilirsiniz.

Diger guzel yani ise, muthis guzellikteki yemyesil parklari… Tam merkezin gobeginde bulunan "Retiro Parki"nin içine girdiginizde sanki baska bir dunyadasiniz ve nasil çikacaginizi bilmiyorsunuz duygusuna kapiliyorsunuz. Kucuklu buyuklu goller, patikalar ve pavillionlarla suslenmis bu parkta dinlenebilir hatta kucuk bir sandal sefasi da yapabilirsiniz. Yurumeye oldukça elverisli bir sehir olan Madrid’e giderken rahat ayakkabilarinizi yaniniza almayi unutmayin.

Sadece turistlerle degil Ispanyollarla da dolup tasan sehir sanki hiç uyumuyor, meydanlar, barlar, sokaklar civil civil insanlarla dolu genelde. Sicak, hizli konusan, bakimli Ispanyol Insani’na rastlayacaginiz kesin. Portekiz’den alistigim için beni çok da sasirtmadi ama rahat, agir calisan, calisirken baska seylerle de ilgilenen insanlari ve aksam ancak saat 10 gibi dolan restaurantlari gorunce sasirmayin.

Sehrin en buyuk meydani "Plaza Mayor"un her yanini kaplayan cafe, restaurant ve dukkanlar yemek yemek, alisveris yapmak ya da bir kahve molasi vermek için duran turistleri beklerken diger buyuk bir meydan olan "Puerta del Sol" ise kentlinin bulusma noktasi ozelligi ile daha çok yerli halki çekmekte. Bu meydanin da her yanini isgal etmis restaurantlar, cafeler, barlar sanki meydani dolduran insanlara yetmeyecek gibi. Sinema ve tiyatro çikislari, sokakta bir seyler satanlarin ya da gosteri yapan sanatçilarin etraflari kalabalik gruplarla dolu.

Meydanlari birakip ara sokaklara daldiginizda ne kadar de kendinize guzergahlar belirlemis, çalismis da olsaniz kesin bir yerlerde kopup ve kaybolabilirsiniz. Daracik sokaklarin sizi nereye baglayacagi hiç onceden belli olmadigindan sasirmaya ve kaybolmaya deger.

Gezilecek muze ve birçok galerinin yaninda "Real Palacio", Kraliyet Sarayi tabi ki unutulmamali, gerçek bi saray,oldukça buyuk ve gezilecek gorulecek çok seyi var. Bir çok Avrupa sehrinde karsiniza cikan saraylara kiyasla çok daha zengin.

Yemeklere gelince, "Paella"yi, iyi bir et tabagini farkli yerlerde tadabilir ya da benim gibi “Tapas” dedikleri, ekmegin uzerine cesitli mezelerle yapilan genelde giris olarak sunulan yemegi, ana tabak olarak da yiyebilirsiniz. Puerto del Sol Meydani’nda karsiniza cikacak olan Madrid’in unlu sicak çikolatasini denemeden de donmeyin.

Ne kadar Ispanyollar'in simgesi olsa da tamamen karsi oldugum boga guresini izlemeye tabi ki gitmedim.
Ispanya’nin kultur, sanat ve tarih merkezi olan bu sehrinde geçirdigim gunler maalesef yetmedi tekrar gidebilmeyi umitle bekliyorum.

Içimi açan gundem

2008-04-08T02:56:00.000-07:00

Bu hafta oyle bir basladi ki sanki bitmek bilmeyecek…
Gundemdeki olaylar sanki hiç hafizamdan silinmeyecek ve her geçen gun daha da çok "içimi açacak"... Su siralar gun içinde ogrendiklerimizi birbirinize satmaya çalistigimiz onemli anlarindan biri olan aksam yemeklerinde, ben mi aksam yemegini yedim yoksa yemek mi beni yedi bilmiyorum.

Once kadin olup sonra rahmini saklayarak erkege donen (!) zatin, “Dunyanin ilk hamile erkegi” baslikli hamile fotograflari… Bunu nasil silebilirsiniz ki kafanizdan. Insan ne yorum yapacagini sasiriyor gorunce. Isin ozu cok basit aslinda erkek degil ki kendisi, hala bir kadin ama erkek goruntusunde fakat olay tum dunyaya oyle bir indi ki sonucu ne olacak kestiremiyor insan. Keske bu kadar çikmasaydi gozler onune, dogacak çocuga en çok uzuluyorum.

En fenasi kizi ile iliskisi olup, ustune bir de çocuklari olan Avustralyali çift. Elele kolkola fotograflari hiç gitmeyecek gozumun onunden. Bunu reenkarnasyona baglayip, onceki hayatlarinda birbirine çok asik olan bir çift olduklarina ve bu sebeple de bu hayatta beraber olduklarina kendimi inandirip gece daha rahat uyumak istiyorum.

Hamile kadinin karnini kesip, bebegi çalan diger bir kadin, bu basligi gorunce haberin devamini okumaya korktum, baska bir fikrim yok ama midemi bulandirmaya yetti.

Televizyonda doktorlarin çare bulmakta zorlandiklari, dunyanin çesitli ulkelerinden yakaladiklari sok eden hikayeleri anlatan birçok program var son donemde. Orumcek kiz dedikleri dort ayakli kiz çocugu, iki kafali bebek, agaç gibi eli ayagi kok salan adam, surati anormal derecede buyuyup sarktigi için fil adam dedikleri çocuk, bir yerlerinde gariplikler olan bir suru insan... Acaba bunlar daha onceden yok muydu ve dunyada sebep oldugumuz degisimlerin sonucu mu çiktilar simdi ortaya, yoksa hep vardi ama bize mi ulasmiyordu ?

Daha neler gorecegiz deyin ve bekleyin, bunlar daha baslangiçlari, çunku her geçen gun nereye dogru gittigi, hangi noktada duracagi belli degil insanligin. Su kisa hayatimiza bakalim daha neler sigdiracagiz…

Kimim

2008-04-08T01:24:00.000-07:00

Ben kimim mi demeli
Yoksa kime donustum mu
Ogretildigi gibi sakladin mi duygularini,
Yoksa duygularin miydi seni saklayan.

Korkularinin sebebini arayan sen miydin,
Yoksa korkutan sebepler miydi seni kovalayan.
Duymak istedigin baskasinin dusuncesi miydi,
Yoksa kendi yuregin miydi dinlemekten korktugun.

Aklinda yapmak istediklerin mi vardi,
Yoksa yapamamaktan korktuklarin mi.
Mutluyken dusundugun gelecek guzel gunler miydi,
Yoksa gelmesini istemedigin zor gunler mi.

Arama yanlislari her yerde, yanlislar seni bulur nasilsa.
Isteme herseyi bir anda, zamani var her olacagin yasaminda…

Derya Sahna

Milano'da Alisveris

2008-04-07T07:08:00.000-07:00

Unlu markalarin dogdugu, dunyanin moda merkezlerinden biri olarak unlu olan, Lombardia Bölgesi'nin merkezi Milano, Italya’nin onemli sehirlerinden birisi.

Milano, tarzi, insanlari, havasi ise sanki diger Italyan sehirlerinden daha farkli ama yine de 2 gunden fazla kalmanin çok da faydali olacagina inanmiyorum, size sunabilecekleri, gezilip gorulecek yerleri, tarihi eserleri, Roma gibi bir sehirle kiyasla daha az. En guzeli, sehrin tarihi kokusunu hissetmek ve merkezde bir yerlerde oturup kahvenizi yudumlarken hareketli, sicak Italyan insanlarini izlemek ve tabi ki alisveris yapmak olabilir.

Sehrin disindaki banliyoleri Malpensa Havaalani’ndan otele gidis yolunda izleme sansiniz olursa dikkatinizi çekeceklerden biri gri binalardir. Sehrin merkezine metro ile gelebileceginiz gibi, otobus ya da tramvayi da kullanabilirsiniz. Ancak ana meydan Duomo’ya vardiginizda “Evet simdi modanin, kulturun, sanatin baskenti, Milano’ya geldim” diyebilirsiniz...

Bu meydan insanlarla, muthis ihtisamli tarihi binalarla dolu olup ilk dikkatinizi çeken Katedral olur. 500 yillir yapimi hala devam eden inanilmaz bir eser olan katedral Avrupa’da muthis un salmistir. Sansli iseniz, onarim olmadigi bir doneme denk gelir ve istediginiz fotograf karelerini yakalayabilirsiniz. Tam karsisina geçip soyle bir baktiginizda eski donemlere yolculuk yapip gerçek disi bir sahneye sahit oluyorsunuz sanki.
Diger onemli gezilebilecek yerler ise; Dante Caddesi’nde bulunan Sforzesco Kalesi, Gar binasi olan inanilmaz buyuklukteki Stazione Centrale ve Santa Maria Della Grazie Kilisesi’dir.

Alisveris deyince neler gezilebilir Milano’da? En onemlisi ve Katedralin yaninda bulunan dunyanin ilk alisveris merkezi olarak kabul edilen Vittoria Emanuele Galerisi'dir. Içine girdiginizde çok buyuk bir pasaja girmis hissediyorsunuz kendinizi, birbirinden sik ve pahali markalarin parladigi dukkanlar, kaliteli cafeler, cok sik giyinmis her yastan ellerinde paketleri ile agir agir yuruyen insanlar dikkatinizi çeker. Ama çok da devasa birsey beklemenin anlami yok, kent merkezi olçeginde, insancil ama kaliteli ve farkli en onemlisi tarihi eser olan bir alan.

Alisveris için diger onemli bir yer ise Quadrilatero d'Oro dedikleri, pahali alisverisin merkezi olarak taninan bolgedir. Boenos Aires ve Paolo Sarpi gibi caddeler ise fiyatlarin biraz daha dusuk oldugu alisveris caddeleridir. Bunlarin disinda buyuk alisveris merkezlerini de merkezin disinda bulmak mumkun. Indirim donemleri genelde diger Avrupa Ulkeleri’nde oldugu gibi Noel sonrasi Ocak ayina ve yaz oncesi Haziran, Temmuz aylarina denk geliyor. Bu konuda biraz farkli olan Ispanya, noel oncesi indirim yapan tek ulke olmali tum Avrupa’da.

Yemekler tabi diger Italya sehirlerinde oldugu gibi, pizza, makarna agirlikli ama burada restaurantlarda giris olarak bulabileceginiz, ya da kucuklu buyuklu cafelerde karsiniza çikabilecek, cesitli tuzlu tatli pastane urunleri ile daha cok karsilasiliyor.

Sozun ozu, guneyliye koylu diyen, zengin Kuzey Italya’nin merkezi olarak bilinen Milano’da belki de biraz daha fazla sasirmayi beklerdim ama gordugum kadari ile de ilginç ve gezmege deger bir sehirdi…

Lars and The Real Girl - Film

2008-04-07T03:00:00.000-07:00

"Lars and The Real Girl"

2007 yili Ekim ayinda lanse edilmis olmasina ragmen, yeni izleme sansim oldugu ve çok begendigim için yazmak istedim bu filmi. Su anda sanirim hala bazi ulkelerde oyunuyor ama olur da filmin oynadigi sinema bulmazsaniz diger yollarla elde etmeye calismanizi tavsiye ederim.

Olagandisi bir ask hikayesi... Çevremizi, beklentilerimizi, onyargilarimizi bizi sorgulatan bir film. Bir adamin plastikten yapilmis oyuncak bir kadina asik olmasi olan konusunu duyunca belki cok da kisiyi sinemaya çekmeyecek bir film ama beklediginizden çok daha fazlasini bulacaksiniz bu filmde. Ryan Gosling’i en son yine çok iyi bir film olan The Notebook’ta izleyip çok basarili bulmustum, bu filmde bir kez daha ne kadar iyi oldugunu gosteriyor.

Filmde Lars (Gosling) zeka olarak geri olmazsa da sosyal olarak zorluklar çeken, insanlarla iliskilerinde çok guvensiz olan biri olarak karsimiza çikiyor. Lars ayni evi paylastigi agabeyi (Paul Schneider) ve agabeyinin esi (Emily Mortimer)’nin tum davetlerini geri çevirip, sadece kiliseye ve ise gitmek için evden çikar. Bir gun Bianca; yani plastikten yapilmis oyuncak kadin ile internette tanisanip siparis verince hayatinda hersey tamamen degisir. Kendine guveni gelir, konusma tarzi degisir, tam anlamiyla baska bir insan olur, Bianca’nin gerçek olduguna tum kalbi ile inanir ve bu sekilde davranir ona.

Ailesi ne yapacagini sasirir, gerçekleri yuzune vurmak ya da boyle kabul edip karakterinin gelismesini izlemek arasinda kararsiz kalirlar. Bianca’nin yolculuktan geldigi, yorgun olabilecegi yalanini uydurarak onunla birlikte terapiste (Patricia Clarkson) gitmesini onerirler. Bu sekilde her hafta devam eden doktor gorusmeleri ile Lars’in farkli oldugunu kabul edip, kendini ve çevresi ile olan iliskileri kesfetmeye çalisirlar. Belki bu yolla gerçek hayatta ilgilendigi kisi olan Margo (Kelli Garner) ile iliskisini gelistirebilecegine inanirlar.

Lars ile oyuncak Bianca’nin iliskisi tamamen duygusaldir, hiçbir sekilde Lars’in fiziksek bir beklentisi yoktur. Onu gittigi heryere tasimaya baslar, çevredekiler tabi her yerde gozlerini ondan alamazlar, aslinda gulmek isteseler de durumunun ve oyuncaga olan sevgisinin ne kadar ciddi oldugunu gorunce gulmeye utanirlar. Ardindan çevredekiler de boyle kabul eder, Bianca’ya ellerinden geldigince gerçekmis gibi davranip Lars’in yaninda olduklarini gosterirler.

Dduygu yuklu sahneler ve basarili oyunculuklarla dolu, çok iyi yonetilmis ve yazilmis, yureginize dokunan bir film…

Drillbit Taylor - Film

2008-04-07T02:10:00.001-07:00

"Drillbit Taylor"

Okulun ilk gunu tesadufen ayni tshirtleri giyen (Gentile) ve Wade (Hartley), muzik asigi olan Emmit (Dorfman) ile kazara arkadas olurlar. Birden kendilerini okulun en tehlikeli ikilisi olan Filkins (Frost) ve Ronnie (Peck)’nin oyuncagi olarak bulurlar. Tehlikeli ikili nefes almalarina izin vermez. Uc arkadas baslarina gelen birbirinden kotu olaylara ne ailelerini ne de okul mudurunu inandiramazlar.

Onlerinde onlari bekleyen 5 seneyi dusunduklerinde iki seçenekleri vardir ya okuldan ayrilacaklar ya da bir bodyguard tutacaklar. Internet uzerinden birini bulup kendilerine bodyguard olarak ayarlamaya karar verirler. Kabul edemeyecekleri birçok kisi ile gorustukten sonra en son Drillbit Taylor (Wilson) çikar karsilarina. Onlara eski bir Amerikan savasçisi oldugunu soyleyen Drillbit aslinda, sokakta yasayan kimsesiz, hirsizlik yaparak geçinen biridir. Okulda çocuklara fedailik yapmak ne kadar da zor olabilir ki diye dusunen Drillbit, az miktar bir parayi kabul eder ama asil amaci yavas yavas cocuklari soyabilmektir.

Owen Wilson basrol oyuncusu olarak one çiksa da filmin yildizlari uç kuçuk arkadas; Gentile, Hartley ve Dorfman. Rollerini o kadar iyi tasimislar ki belki de filmi yalniz baslarina bile goturebilirlerdi.

Çocugunuzu alip gidebileceginiz, rahatça izleyebileceginiz sicak bir komedi filmi ama soylemeliyim ki pek de fazla beklenecek birsey yok filmde.

Gerçek Ben

2008-04-06T03:06:00.000-07:00

Huzunle oksadigim dun mu,
Umitle bekledigim yarin mi,
Heyecanima yenik dustugum bugun mu,
Hangisi gerçek beni anlatir…

Telasa kapilmis yolda kosan,
Gunesin sicagina sevinen,
Fotograflara bakarken aglayan,
Kim bilir hangisi gerçek benim…

Beklenmedik bir sabirsizligim,
Gizlemeden bir gulusum,
Nefret dolu bir bakisim,
Hangisi gerçek duygularim…

Zamansiz dolan gozlerim,
Sik sik bos kalan ellerim,
Gereksizce açilan yuregim,
Hangisi gerçek beni anlatir…

Istesem de hep ben olmak,
Bazen zordur gerçek beni bulmak.
Belki de hicbiri ben degilim,
Ama evet hepsi gercek benim...

Derya Sahna

Yagmur

2008-04-05T09:57:00.001-07:00

Yagmurun ne golgesi ne de girisi,
Sesidir ruhunu temizleyen
Ruzgari yalniz birakmayan
Topraga aradigi ruhu veren.

Cama vururken citirdayan
Pencerendeki manzarayi canlandiran
Evindeki sicakligi hatirlatan
Yagmurdur... yagmurun sesidir.

Seni disardaki hayata alistiran
Icine sebepsiz bir huzur veren
Dusuncelerini yukseklere tasiyan
Yagmurdur... yagmurun sesidir.

Derya Sahna

Çalismanin dayanilmaz agirligi

2008-04-04T06:00:00.000-07:00

iki tip insan vardir, biri çalismaktan zevk aldigini soyleyen digeri ise dogruyu soyleyen... Durust olup is yerinde arkanizi her dondugunuzde sizi çekistirenleri, en yakin sandiginizin aslinda çok uzak oldugunu, her firsati degerlendirmek için sizi bekleyenleri dusundugunuzde kim çalismaktan zevk aldigini soyleyebilir ki.

Çalismaktan daha da kotu birsey var ki o da evde oturup çalismamak. Isiniz nasil olursa olsun bazen çalisiyor olmak daha avantajli olabiliyor. Evde bir sure zaman geçirenler bunu cok iyi bilir, geçmek bilmeyen saatler, her sabah yapilip aksamustu altust olan planlar, hergun yapilan ayni seyler, basinizi agritan televizyonun sesi daha neler neler bekler sizi. Çalisiyor olmanin ne kadar zor yanlari olsa da gun sonunda ozlediginiz eve varmak, sabah yataktan çikarken çekilen zorluklara belki de deger. Sansli bir kesim herseyinden memnun oldugu bir is ortamina sahip olabilir, ama sanssiz olanlara gore oranlarinin daha az oldugu bir gerçek.

Is hayatina nasil basladiginizi bir dusunun. Yok bilmem ne direktoru, yok bilmem ne asistani, sefi derken en az uç is gorusmesi yaptiktan sonra kabul edildiniz bir ise. Bu kadar beklediginiz aylar, çabaniz, çektiginiz zorluk hiç bir sey degil, asil olaylar çalismaya baslayinca geliyor basiniza. Size is yerindeki ilk gunlerinin kolay geçtigini soyleyen olursa inanmayin. Nerde olursa olsun, ilk gunler her zaman çok zordur, kendinizi hiçbir yere ait hissedemezsiniz. Kimle konusacaginiza karar veremez, size soru soruldugunda uzun sure konusmadiginizdan sesini bile bir garip çikar. Bir hareket yapmadan once on kez dusundugunuz halde her yaptiginiz hareket hem size hem de çevredekilere batar. Oglen yemegini nerde yiyeceginizi bile sorma kibarligini yapmayanlar olur. Ne, nerede, nasil yapilir ogrenecek o kadar çok sey olur ki, siz sormaktan, millet de sizin sorularinizdan bikar.

Bu zorluklarla dolu ilk gunler geçip biraz deneyim kazandiktan sonra artik rahatlamis, yerinizi belirlenmis, siz de kendinizi daha rahat hissediyor olursunuz. "Aman benim çektiklerimi çekmesin diye yeni biri gelirse ben çok yardimci olacagim" dersiniz bol bol kendinize. Ama aylar geçip siz iyice yerlesip, bir de isleriniz basinizdan askin olunca bu dediginizi unutur gidersiniz. Artik yakinma zamani gemistir, islerden çevredekilerin dedikodularindan, (konusulan normal konular bile size dedikodu gibi gelmeye baslar), stresten, herseyden... Onceki heyecan, ogrenme istegi bitmis yerini hep ayni seyi yapmaktan bikma duygusu gelmistir. Cesaretiniz varsa is degistirirsiniz ama olur da çocugunuz ya da sizi evde bekleyenler varsa degistirmeye korkar, bunu yillar boyu çeker durursunuz.

Çevrenizdekileri bir dusunun, kaçi isinden memnun, herseyin çok iyi gittigini soyluyor, kaçi ise memnun degil, hep degistirmek, çikmaktan bahsediyor… Her gun sevdiklerinizden daha çok gordugunuz ayni insanlar, ne kadar yakinlasmak isteseniz de hep bir bosluk kalan iliskiler, dedikodular, tekrar eden ayni isler… Çalismak ne kadar zevkli olabilir ki ?

Yalnizligimin Sesi

2008-04-04T02:44:00.000-07:00

Içimi dolduran bir sesi var yalnizligimin,
Sessizligi anlatan, beni dusunduren.
Yasami hissettiren bir yani var yalnizligimin,
Nefes aldiran, beni sakinlestiren.

Bugulu bir rengi var yalnizligimin,
Kimi zaman kararan, kimi zaman açilan.
Gizli bir dokunusu var yalnizligimin,
Ruhumu oksayan, beni koruyan.

Konusmadan geçen gunun ardindan
Hazirligi var yalnizligimin, bana soylemese de.
Sebepsiz bir bekleyisle dolu gozlerimi goren
Umidi var yalnizligimin, benden gizlese de.

Dinlemeyi ogreten bir sesi var yalnizligimin,
Benden baska herseyi konusturan,
Odadaki beni, pencereden gosteren,
Nerede oldugumu anlatan, beni ben yapan.

Derya Sahna

Venedik'te Gondol Sefasi

2008-04-03T05:39:00.001-07:00

Portekiz’in "Veneza", Ingiliz’in "Venice", Italyan’in "Venezia" ve Turk’in "Venedik" dedigi bu suyun uzerine kurulu sehir, romantik bir haftasonu kaçamaginin ilk duragi… Venedik, tarihi, farkli donemlere ait mimarisi, havasi herseyi ile dunyaca unlu olmayi hakediyor. Ama açikçasi belki de çok fazla gozumuzde buyutmusuz ki bekledigim bazi seyleri bulamadim.

Bir misafir turizmci olarak, isyan edip seçebilme gibi bir durumum olmadigi için kaldigim yerden pek de memnun kaldigim soylenemez. Venedik’e goturuyoruz sizi deyip genelde Lido de Venezia dedikleri Venedik’e uzaktan bakan uzun bir ada seklindeki alandaki otellerde kaldirabilirler sizi. Benimki de oyle oldu ama tabi ben bunu bilerek gittim. Venedik’e bir saat uzaklikta olan bu yerden vaporetto dedikleri ulasim aracina binip Venedik’e variyorsunuz. Lido de Venezia’nin hiç bir ozelligi yok, denizin kenarinda plajlar ve tamamen otellerden olusan bir alan, olur da biraz stili olan bir otelde kalirsaniz deger ama yazlik bina tarzindaki diger oteller temiz ve kaliteli olmalarina ragmen sizi Venedik’te ask kaçamagi havasindan oldukça uzaklastiracaktir. Tabi en guzeli Venedik merkezde bir otelde kalmak ama uyarmaliyim ki fiyatlar oldukça yuksek.

Lido’dan çikip bu sekilde gunu birlik yaptigim gezilerde tanimaya calistigim Venedik, dedikleri gibi asiklar sehri, her yerde keman sesleri, asiklar el ele kol kola… yalniz gitmenizi pek de tavsiye etmem. Sehre ulastiginizda agziniz açik, tarihi binalarin su kenarinda olusturduklari manzaralara bakarak biraz yurudukten sonra, her yolun bu meydana çiktigi, buyuk, turistlerle dolu San Marco Meydani’na ulasiyorsunuz. Burda bir yerlerde oturup birseyler içmeden donmenizi tavsiye etmem. Buyuk Kanal (Grande Canal) uzerindeki koprulerden Ronessans mimarisinin ornekleri olan Ponte degli Scalzi (İstasyon Köprüsü) ve Rialto Koprusu’ne dikkat etmenizde fayda var.

Gondol sefasi dedim ama yine misafirligin getirdigi seçememe durumu sebebi ile deniz taksileri ile guzel bir tur atma sansim oldu. Gondolla yapilan turun keyfi belki bir baska oluyordur ama soyle etrafima bakarken bambaska bir Avrupa Sehri’nde, suyun ustunde hizla ilerledigimi hissetmek çok farkli bir deneyimdi.

Sasirdigim bir nokta ise, sokaklarda gezerken binalarin agir rutubet kokusu, bakimsizligi, yikilmaya yuz tutmuslugu idi. Su sehrinden baska ne beklersin demeyin, eminim biraz daha bakimli olabilirdi bu dunya mirasi. Venedik’te dolasirken turizmde çalisanlarin disinda pek de yerli halki gormek mumkun degil, tamamen turizm cenneti olmus, her tarzdan insanla karsilasiyorsunuz yollarda. Fiyatlar muthis derecede yuksek, Roma, Milan gibi diger sehirlere oranla buyuk fiyat farklari var.

Su kenarindaki bu Italyan ask sehrinde ne yiyebilirsiniz ? Pizza ve deniz urunleri tabi ki... Ismini anlayamadan siparis veridigimiz pizzanin uzerinde hamsiye benzeyen kuçuk baliklari gorunce çok sasirdigimizi hatirliyorum. Pek de birbirine gitmedigini, baliklari ayiklayarak gerisine devam ettigimizi soylemeliyim. Italya pizzanin ilk dogdugu yer olmasna ragmen kabul etmeliyim ki en iyi pizzalari yedigim yer olmadi maalesef.

Turkler’in en çok tercih ettikleri destinasyonlardan biri olan Italya’nin bu sehrinde dolasirken adim basi Turk turist gruplari ile karsilasmak sasirtmasin sizi. Tamamen turist cenneti olmus bu sehri belki de bir de Karnaval doneminde gormek guzel olurdu…

Yuruyorum

2008-04-03T01:30:00.000-07:00

Yuruyorum… geriye bakiyorum
Geçtigim yollar çok yakin,
Az yol gitmisim sanki.

Yuruyorum… ileriye bakiyorum
Gidecek yollar çok uzak,
Hedefe ulasamayacagim sanki.

Dusunuyorum… yanima bakiyorum
Etrafimda gorunenler nerdeler?
Hiç kimsem olmamis sanki.

Guluyorum… anlamaya çalisiyorum
Gitsem de ileri, donsem de geri,
Degisen bir sey olmayacak sanki.

Soruyorum… o zaman neden bu çaba
Sapiyorum kimsenin bilmedigi bir yone
Yalniz çikmisim yola, yalniz varacagim sona…

Derya Sahna

Sevilya'da (Sevilla) yilbasi

2008-04-02T05:51:00.001-07:00

Duymussunuzdur belki de, Avrupa’da yilbasinin ne guzel geçebilecegi yerlerden biri Sevilya derler. Muthis bir havai fisek gosterisi oldugu ve ozellikle en çok gençleri çektigi soylenir. Sevilya’da yilbasi geçirip tek bir havai fisek bile goremeyen biri var mi derseniz o benim.

Gezi zaten bir suru zorluklarla baslayinca sonu nasil olacak diye korkuyor insan. Cumartesine denk gelen yilbasi gecesi yorgun olmayalim ve de Lizbon’dan nasilsa araba ile 5 saat suruyor diyerekten Cuma aksami is çikisi koyulduk yola. Sevilya’ya vardigimizda saat sabahin 2’siydi, yollar da ziviri karanlik ve bombostu. Zaten saatlerce suren yolun ve kaybolmanin stresi yetmiyormus gibi bir de oteli bulamamanin ve soracak kimsenin olmamasinin sinir harbi içinde bir saatlik arama çalismalarimiz sonunda otele vardik. Tabi bu ruh hali ile nasil uyuyabilirsiniz ki, uyaninca da acaba yeni yil gecesi için enerjiniz olabilir mi?

Neyse boyle zorlukla baslayan macera sonrasinda o kadar da kotu gitmedi. Bana Ispanyol deyince biri, bu gune kadar tanidiklarimdan mi, her gittigim sehirde baska bir yanini kesfettigimden mi ya da çocuklugumda televizyonda gordugum muzikler, dizilerden mi bilmiyoum ama sanki içim bir baska isiniyor. Bugune kadar Ispanya’nin gezdigim her sehrinde olumlu dusuncelerim daha da pekisti. Kompleksiz, pozitif, guler yuzlu insanlar, birbirinden bakimli kadinlarin, adamlarin çoçuklarin yurudugu temiz yollar geliyor hemen aklima.

Sevilya da bu sehirlerden bir tanesi, tarih kokuyor, Arap kulturunun en zengin kalintilari her yerde karsiniza çikiyor. Dünyaca ünlü Alcazar , Patio de Leon, Adalet Salonu, Patio de la Monteria, Palacio de Don Pedro ve gorkemli bahçeleri kesinlikle gezilmesi gereken yerler arasinda. Zaten sehre geldiginizde adim attiginiz her yerden gezilecek bir yer çikiyor. Cumartesi gununu biraz yorgun da olsak bu gibi gezilerle susleyip, sonra da aksam için kendimizi otelde susleyip koyulduk yola. Yilbasi gecesi herkesin burda toplandigini bildigimiz unlu ana saat meydanina geldik. Saat 8 gibi hazirliklar baslamisti, sampanya ve uzum satanlar koselere kurulmus insanlarin gelmesini bekliyordu. Uzum satilmasinin sebebi yeni yila girmeden son 12 saniye, saatin çanlari ile birlikte her saniye basi tek tek uzumleri agziniza atarak dilekte bulunmak. Ne kadar ise yariyor tarsitilir.

Biz de nasilsa cok zamanimiz var diyerek, ara sokaklara dalip bir restaurant bulma derdine dustuk. Tabi bu mumkun degildi, her yer ana baba gunuydu fakat burnumuza gelen nefis kokulara dayanamayip birinde bekleme karari aldik, saat 11’e geliyordu masaya oturdugumuzda ve de ekmek, peynir gibi sarabin en guzel arkadaslari maalesef bitmisti. Saçma sapan bir tapas tabagina çok paralar odeyince bitirmeden kalkamadik masadan. Tabi bu sirada da tum havai fisek gosterisini kaçirip yeni yila restaurantta girdik. Neyse meydana geri dondugumuzde hemen yerde insanlar vardi, yurumek mumkun degil gibiydi, muzik sesleri, yerli yabanci insanlar, her dilden konusanlar, ellerinde sampanya ve uzumlerle dolaniyorlardi. Demek bu kadar unlu Sevilya’da yilbasi boyle oluyormus.

Çok farkli, renkli, tarih dolu bir sehir. Flamenco dansi izlemeden donmek de ayip olur, aman kimisi bazen çok ucuz olabiliyor ama sadece gayler için çikarsa sasirmayin. Belki gunun yorgunlugundandi bilmiyorum ama yedigim en guzel dondurmayi kuçuk bir Sevilya pastanesinde yedim. Bir de çok iri yesil zeytinleri var ki, karsiniza çikarsa sakin kaçirmayin. Çok da Paella duskunu olmayan biri olarak, inanilmaz derecede çok çesidi olan Tapaslari denemenizi ve guzel bir kirmizi Sangria içmenizi tavsiye ederim.

Acelem Yok

2008-04-02T02:54:00.000-07:00

Hayat oyle karisik, anlamasi zor,
Kolaylastiran dostlar, bulana sor.
Ararken geçen zamandan yakinan çok
Benim zamanim bol dostlar, acelem yok…

Kapatmadim gozlerimi yasamin rengine,
Kapilmadim her geçen gunun ayniligina,
Unutmadim kosmanin faydasizligini,
Varacaksam beni geçenlerle ayni yere eger
Benim zamanim bol dostlar, acelem yok…

Anlattim kendime, mumkun olmadigini,
Bu hayatin bitmeyen hizini yakalamanin.
Kabul ettim geçmise donus olmadigini,
Gelecegin ise ne oldugu belirsizligini,
Elimde bir bugunum kalmissa eger,
Benim zamanim bol dostlar, acelem yok.

Anlami yok sonu olmayan bir yarisa girmenin,
Mumkunu yok akisin hizini degistirmenin,
Satir aralarinda nefes almak,
Yasamin en kolay yoluysa eger,
Benim zamanim bol dostlar, acelem yok.

Derya Sahna

Kotu bir 1 Nisan sakasi

2008-04-01T03:36:00.000-07:00

Bugun 1 Nisan olunca bunun uzerine birseyler yazmak geldi içimden. Basinizdan geçen ve sizin de digerlerinin basindan geçmesine sebep oldugunuz bir yigin 1 Nisan sakasi olmustur. Bir de bunu dinleyin…

Simdi bir gun onceden 1 Nisan’i planladiniz, esinize agir bir saka yapmak istiyorsunuz, hatta dayanamayip bunu gece 12’den sonra yani 1 Nisan’in ilk saatlerinde yapmaya karar verdiniz. Yanyana koyun koyuna iken esinize birden “Artik eskisi gibi hissetmiyorum, bilmiyorum ama içimde sanki birseyler azaldi” dediniz, tabi tamamen saka amaçli. Esinizin inanan ve bozulan suratini gordukçe ne kadar da iyi dusundum diyerekten kendinizle gurur duyuyorsunuz. O kadar uzulen ve 1 Nisan aklinin ucuna bile gelmeyen esinize biraz çektirdikten sonra, “1 Nisaaaaaan” diye neseyle bagiriyorsunuz. Neyse olay tatliya baglaninca, misil misil uyuyorsunuz.

Bu durumda çok kirilan ve bozulan esiniz tum gece uyumuyor, ne yapsam, ne etsem diye kendini yiyor, sonunda dahiyane bir fikir buluyor ve sinsice yataktan çikip o aksam Loto oyunlarinin kazanan numaralarini buluyor ve bir Loto kagidina isliyor, sonra o da guzel uykusuna daliyor.

Sabah uyaniyorsunuz, her zaman oldugu gibi biraz televizyon karsisinda zaman geçirirken, esiniz sizden cebindeki Loto kagidini getirmenizi, sonuclara bakacagini soyluyor. Siz de ahh keske çiksa diye içinizden geçirip alip goturuyorsunuz kagidi ona. O da tum oyunculuk hunerleri ile numaralar bakarken tum rakamlari bildigini, milyonlar kazandiginizi soylemeye calisiyor size. Siz inanmiyorsunuz ona hemen kagidi aliyorsunuz elinize bakmak için, o da ne evet kazanmissiniz. Milyonlarca euro kazanmissiniz, inanamiyorsunuz, o anda sizden mutlusu yok, hemen planlar yapiyorsunuz gelecege dair, kime soylesek kime soylemesek cinsinden art niyetiniz de yok degil.

Tabi biraz zaman geçince akliniza geliyor “Nerde bunun asil kagidi, kaybetmedin isallah, nerde soyle hemen gidip getireyim” demeye basliyorsunuz. Bu durum 10 dakika suruyor, bu sure içinde tum hayaller gozunuzun onunden geçiyor, isi birakacaksiniz, ev alacaksiniz soyle de boyle… Derken artik sizi boyle gormeye dayanamayan esiniz “1 Nisaaaan sakasi” diyor size. Duymamazliktan gelip hala orijinal kagit nerde diye sormaya devam diyorsunuz bir sure. Sonra bakiyorsunuz ki esiniz ciddi olay bir sakadan ibaret, yikiliyor, kahroluyorsunuz...Dusunun ne hisserderdiniz???

Bu kadar agir bir saka olmaz demeyin, benim basima geldi umarim sizin gelmez. Aman yazimin amaci size tiyo vermek degildi, sakin yanlis anlamayin ve olacaklardan beni sorumlu tutmayin…

Kaybetmeden Once

2008-04-01T02:45:00.000-07:00

Zor mudur anlamak degerini,
Bilmek içimde doldurdugun yerini,
Hissetmek kulagima hos gelen sesini,
Seni kaybetmeden once…

Dinlemek yureginin derinlerini,
Paylasmak hayatin gerçeklerini,
Vermek ihtiyaç duydugun sevkati,
Seni kaybetmeden once…

Geçen guzel gunleri hatirlamak,
Bir fotografa bakmadan da mumkun.
Seninleyken sensizligin soguklugunu hissetmek
Bir film karesi olmadan da mumkun.

Bugunu yarina ertelemeden,
Geçen dakikalari yakalamak
Seni baskasi ile paylasmadan,
Gidecegin uzun yola dur demek
Gulumseyen yuzunu yanimdan ayirmadan,
Bu mutlulugun tek oldugunu anlamak.

Seni kaybetmeden once zor degil,
Kaybettikten sonra zor…

Derya Sahna

Porto Sarabi

2008-03-31T04:57:00.000-07:00

Portekiz’in ikinci buyuk kenti, ticaretin merkezi, buram buram Ortaçag kokan, sarabi dunya çapinda un salmis Porto…
Yolda yururken karsiniza ne cikacagi belli olmayan, kucuk ama surprizlerle dolu, zengin tarihi, kulturu, havasi, insanlari ile çok farkli bir sehir. Daracik sokaklari, tas yollari, gri eski binalari ile gizemli bir havasi var.

Atlantik Okyanusu’na akan Douro Nehri’nin kuzeyinde bulunan sehir merkezinin kiyi kismi olan “Ribeira” Avrupa’nin diger sehirlerinde pek de karsiniza cikabilecek turden degil. Eski binalar, balkonlarda asili camasirlar, binalarin altindaki restaurantlar, barlar ve kafelerin olusturdugu manzaraya bir de yollardaki klasik Portekiz Taslari ve nehirdeki renkli yelkenli tekneler eklenince tum bir gunu geçirebileceginiz bir yerde buluyorsunuz kendinizi. En guzel balik deneyebileceginiz luks restaurantlardan tipik Portekiz Mutfagi’nin en guzel tabaklarini deneyebileceginiz, geleneksel restaurantlara kadar cesitli yerler cikabilir karsiniza. Avrupa’nin bir kaç ulkesini gordukten sonra diyebilirim ki Portekiz Mutfagi, Italyan ve Fransiz'dan sonra gelecebilecek, en zenginlerinden bir tanesi.

Merkezde civil civil insanlarla dolu ana caddede gezerken karsiniza bir çok restaurant, kafe, magazalar, alisveris merkezleri çikar. Aziz Francisco Kilisesi ve ozellikle çok onemli bir tarihi miras olan Borsa Sarayi en onemli gezilecek yerler arasinda. Sehri disardan gormek isterseniz, tavsiyem tekne turu yapmaniz. Biraz merkezin disina giderseniz sehrin daha modern alanlarini gorecek ve kiyi boyunca okyanusun durmak bilmeyen dalgalari ile gunesin size yakinligi dikkatinizi çekecektir.

Simdi Porto Sarabi’na gelelim. Porto’ya gidip de yogun sarap kokulari ve siyahlar içinde giyinmis rehber esliginde bir mahzen gezisinde, farkli cesitlerinin tadina bakip elleriniz paketlerle dolu olarak mahzenden cikmadan donmeniz pek mumkun olmaz. Porto Sarabi'nin ozelligi dunyanin her yerine ihrac ediliyor ve yillar boyunca uzumlerinin ozel olarak Porto ve yakinlarinda yetistiriliyor olmasi. Tatli tadina aldanmamak lazim çunku alkol orani normalden yuksek kisa surede çarpabilir. Genelde yemekten once giris olarak, istahinizi biraz daha açmak amaçli alinir. Mahzenlerin çogu nehrin diger yakasinda Vila Nova de Gaia isimli semtin kiyi kisminda sira sira konumlanmis durumdadir. Benim bir kaç kez gezmis oldugum ve tavsiye edebilecegim "Sandeman" isimli mahzen, hem en eskilerden hem de en iyilerdendir.

Sarap deyince bahsetmezsem ayip olur, yine bu yoreye yani kuzeye ait bir "Vinho Verde" (Yesil Sarap) var ki dillere destan. Aslinda adi yesil renginden degil size yaz aylarinda getirdigi ferahliktan geliyor, ozunde %40 kirmizi, %60 beyaz sarap olup, farki sarabi yaparken kullandiklari uzumun ham uzum ve tadinin biraz daha asitik olmasi. Ama sicak bir gunde buz gibi bir yesil sarap unutulmayacak bir oglen yemeginin en guzel dostu.

Kendilerini bildiklerinden beri Portolu ve Lizbonlu arasinda hep bir çekisme anlasamama olmustur. Portolular daha agresif, kuçuk bir konudan buyuk tartismalar çikarabilecek kadar kavgaci ama ozunde sempatiklerdir. Tum yatirimlarin baskent Lizbon’a yapilmasindan ve baskent halkinin burunlarinin havada olmasinda sikayetçidirler. Lizbonlu ise Portolu ile anlasabilmenin zor oldugundan ve onlarin çok konustuklarindan sikayetcidir.

Bana Porto mu Lizbon mu deseler, kuskusuz Lizbon’u seçerim. Simdiye kadar kaldigim her ulkede baskentlerde yasayarak, diger sehirlerde hep ziyaretçi olmayi tercih ettigim için olsa gerek ama Lizbon’un havasi bir baska diye dusunuyorum…

Muzik Kutusu

2008-03-30T07:44:00.000-07:00

Dayanamadim yillarca arasam da mutlulugu,
Tutunamadim gunlerce seçmesem de ayriligi,
Simdi uzak anilarimin en sadik dostu,
Senden hatira su kuçuk muzik kutusu.

Suslemistim gelecegimi beklentilerinle,
Doluydu içim umitlerin, hayallerinle.
Farkliydi odama giren gunesin rengi,
Degisenleri hissettigim gunun sabahi.

Kabusum oldu beni bitiren son telefonun,
Bitmeyecegini biliyordum gittigin yolun.
Ayrildigimizin baslangiciydi bu gunun sonu,
Kulaklarimda hala çinlar sesinin tonu.

Ben degistim, sen degistin, eskimizden eser yok,
Arkadaslarim yanimda artik bana mutluluk çok.
Çikarsam da hayatimdan sana dair herseyi,
Durur masamda anilarimizin en sadik dostu,
Senden hatira su kuçuk muzik kutusu…

Derya Sahna

Bu ara biktiklarim...

2008-03-29T03:22:00.001-07:00

Amerika’nin seçim kapmanyasi artik içimi baydi, Obama’nin kazanmasini gonlum istese de artik seçin de birini siz de biz de rahatlayalim, ne bitmez kampanyaymis bu …

Diyet ile ilgili çikan haberlerlerden yoruldum, hep ayni seyleri evire çevire anlatiyorlar, bu da yetmiyormus gibi yanlarina da hiç hayatlarinda diyet yapmamislarin fotograflarini koyuyorlar. Bir yandan da ne saglikli ne degil artik ezberledik ama oyle bir karistirdilar ki bir donem faydali olan bir donem bu islevini yitiriyor, artik yorulduk bunlardan.

Turk sinemasi sanatçilarinin opusme, sevisme sahnelerine nasil curet edebildikleri tartismasinin hep kadin sanatçilarla yapilmasindan, erkeklegin namusunun elinin kiri oldugunu dusunenlerden biktim.

Unlulerin genç-yasli, makyajli-makyajsiz, estetik oncesi-sonrasi halleri karsilastirmasindan biktim. Mankenlerin saçma sapan açiklamalarinin, unlulerin tartismalarinin haber olmasindan da ayni olçude yoruldum.

Sayilamayacak kadar her geçen gun artan yarisma programlarinda unlulerin kedi kopek gibi kavga etmesinin rating yapasina inanamiyorum. Bu yarismalarin hepsi yurtdisindan geliyor, ayni versiyonlari bir çok ulkede var hiç birinde juri bizdeki kadar birbirini yemiyor. Bizde televizyonu açiyorsun, her yerde bir tartisma, bir bagirisma var, ne çok savasçi bir toplum oldugumuzu unutmusum meger.

Yine unlulerin paparazileri artik nerde ne yaptiklarindan çok neresini nasil frikik vermis ona bakiyor, bu da saçma sapan bir magazin dunyasinin, saçma sonuçlari. Bunlara rating verenleri de suçlamak lazim. Turk gazetelerinin bir kisminin on ve arka sayfalarinda , yari çiplak fotograflari gormekten biktim ve utaniyorum.

Unlu demisken laf etmeden geçemeyecegim, Paris Hilton’in gazatelerin ana sayfalarinda yaptigi her haltin kare kare izlendigi haberlerinin oldukça abartili olmasi Amerika’da alay konusu bile olmus. Bikmaniz için bu kadari da mi yetmiyor ???

Simdilik aklima gelenler…

27 Dresses - Film

2008-03-28T11:31:00.000-07:00

Evliligin çeliskileri, dugun kiyafetleri, gerçek ask, kirik kalpler ... ozellikleri kadinlarin ilgisini çekebilecek ne ararsaniz var bu filmde.

Guzel, zeki ve eglenceli olan Jane (Katherine Heigl), iddiali, simarik, tek derdi erkeklerin kredi kartlari ve eglence olan kiz kardesi Tess (Malin Akerman)’in golgesinde hisseder kendini. Her zaman tum arkadaslarinin evlilik organizasyonunu yapan ama bir turlu kendisi evlenemeyen Jane'nin, kiz kardesinin dugunu için ayni seyi yapmasi gerektiginde dunyasi kararir. Çunku Tess, hayatinin tek aski olan patronu George (Edward Burns)’u kendisinden çalmis ve evlenmeye kandirmistir.

Gardrobu 27 arkadasinin dugununde giydigi 27 ayri elbise ile dolu olan Jane, duzenledigi evliliklerden birinde gazeteci Kevin Doyle (James Marsden) ile karsilasir. Dugunlerle ilgili yazi yazan Kevin için Jane bulunmaz bir hint kumasidir dolayisi ile onun guvenine kazanmasi hikayeleri eksiksiz ogrenmesi ve haliyle yalan soylemesi gerekir. Olaylar gelisir, Jane bir yandan kardesinin evliligini istemeden bozarken bir yandan da gazetecinin yalanlarina inanir, birbirlerinden etkilenirler, derken yalanlar ortaya çikar, Kevin’in Jane’in kalbini yeniden kazanmasi gerekir gibi tamamen beklendik klasik olaylar zinciri.

Ama izlemesi zevkli, bu tarz eglenceli filmleri izlemegi sevenler, dugunlere merakli olanlar Katherine Heigl’i sevenler için ideal bir Pazar sinemasi…

Tutamadim

2008-03-28T02:21:00.000-07:00

Çocuklugumda oynadigim oyunlari,
Kardesimle ayni olan kirazli elbisemi,
Siniftaki tahtanin tozlu yesilini,
Tutamadim, uçtular elimden.

Komusunun evinin gizemli kokusunu,
Mahalleye yeni gelen arkadasin heyecanini,
Ip atladigim bahçenin taslarini,
Tutamadim, uçtular elimden.

Odamda yalniz geçen saatlerimi,
En dogrusunu benim bildigim yillari,
Kimseyle paylasamadigim içimdekileri,
Tutamadim, uçtular elimden.

Sevdiklerimle geçen guzel anlari,
Çevremdeki tanidiklari, arkadaslari,
Beni bekleyen yeni maceralari,
Tutamadim, bir tek anilari kaldi elimde…

Derya Sahna

Kadinin soylemeye korktugu taciz

2008-03-27T03:16:00.000-07:00

Bugun “Irish Examiner” gazetesinde çikan haberi okurken gozlerime inanamadim, sadece bizde olabilecegini sandigim bir haberle karsi karsiyaydim. Ulke genelinde yapilan bir arastirmaya gore Irlandalilar'in 25%’i, tacize ugrayan kadinlarin bazi yollarla suçlu olabilecegine inaniyor. Tabi bu oranin Turkiye'de yapilan bir arastirmada daha yuksek çikacagi kuskusuz.

Arastirmanin yapildigi grubun yaklasik %33’u kurban yani kadin, flirt ettigi adama net bir sekilde hayir diyemediyse, %10’u kadinin birden fazla cinsel partneri varsa, 1/3’u kadin eger kiskirtici kiyafetler giyiyorsa, 1/4’u eger kadin yurumemesi gereken bir alanda yurumusse, %25’i eger kadin gereginden fazla içki içmisse kendisinin tacize ugramada sorumlu ve hatta suçlu olabilecegine inaniyor.

Rakamlari gorunce çok sasirdim, bir kez daha kendime “Yuzyillarin sonunda nasil bu noktalara gelebildi sosyal hayatimiz?” diye sormadan geçemedim. Eger herkes bu sekilde dusunuyor olsaydi sonuç su olurdu; "Erkekler potansiyel tacizcidir, aman yanlis yapma yanarsin!”. Gençligimin en guzel hayallerine kara izler vuran tartismalar, soylenenler geldi hemen aklima. "Kadin kasindigi için tacize ugramistir, kadin kiskirtmazsa erkek birsey yapmaz, kadin istemezse hiç birsey olmaz, kot pantalonlu olan bir kadina bir erkek tecavuz edemez" gibi akla sigmayacak yorumlar…

Ulkeden ulkeye belki biraz dozaji degisiyordur ama genel olarak çogu yerde karsilasilan bu onyargi oyle bir boyuta gelmis ki, kadin tacize ugrasa bile bunu soyleyemez, toplumun ona bakis açisinda korkar olmus. Kadinin ozgurlugune ne demeli, istedigi yerde dolasamaz istedigini giyemezse nasil ozgur olabilir? Kadinin biraz açik giyinmesi, ya da girmemesi gereken bir sokaga girmesi erkege ona tacizde bulunma hakki mi veriyor?

Çocuklugumuzdan beri o kadar çok içimize islemis ve hayatimizin bir parçasi olmus ki erkeklerin etrafimizda olusturabilecegi olasi tehlike, gunluk hayatimizi, yol guzergahlarimizi, sozlerimizi, tavirlarimizi buna gore yonlendirir olmusuz. Butun bunlar yetmiyormus gibi, olur da bir taciz vakasi ile karsilasirsak magdur oldugumuz halde, suçlu durumuna bile dusme tehlikesi ile karsi karsiyayiz. Yani erkegin kendine hakim olamamasi bile kadinin suçu oluyor.

Yasadiginiz bir tacizi paylasmak isterseniz onunuze serilecek olasi sorular sunlar olabilir; "Neredeydin, neden gittin oraya, saat kaçti, uzerinde ne vardi, ne tarafa bakiyordun?” ki acaba sizin bu durumda suç oraniniz ne olabilir bilsinler. Olur da hepsine beklenen dogru cevaplari verirseniz hemen size "Allah allah yanlis da birsey yapmamissin, hiç suçun yok yani neden basina geldi ki?" diyebilirler. Inanilacak gibi degil ama maalesef yasadigimiz gerçekler...

Kuçuk bir kiz çocugu ya da genç bir kizken otobuste tacize ugramayan, yolda soylenen laflari içinde biriktirmeyen, neden ben kadinim, neden boyle diye kendine birçok kez sormak zorunda kalmayan bir Turk kadini olduguna inanmiyorum, maalesef herkesin basindan geçmistir bu olaylar. Dinine, aile baglarina, namusuna duskun toplumumuz neredeydi o zamanlar?

Uyanin lutfen, taciz bir suçtur, kadin nasil olursa olsun ne yaparsa yapsin erkek tarafindan zorlanip, istemedigi bir seyi yapmaya zorlanirsa bu bir suçtur, azi çogu, dogrusu yanlisi yok bunun bu bir suçtur!

Kadinin yasadigi tacizin, tecavuzun sorumlusunun kendi tavirlari olarak gosterilmesi çarpikliklarla, adaletsizliklerle, esitsizliklerle dolu yasadigimiz doneme yakisir bir durum. Bu sekilde dusunenleri kafalarini yorup bir kez daha dusunmeye, kadinlari da suçlunun cezasini çekebilmesi, toplumdan dislananin kadin degil o olmasi için baslarina gelen taciz olaylarini korkmadan aciklamaya davet ediyorum.
Kadin hiçbir sekilde erkegin kendisine hakim olamamasindan sorumlu tutulmamalidir...

Hiç Dusundun mu?

2008-03-26T06:14:00.001-07:00

Hiç dusundun mu simdiye kadar,
Bugune sigmayan anlarini bekleyen,
Hep bir yarin vardir emin oldugun,
Uykuya dalmadan once seni dusunduren,
Hep bir umit vardir hayallerle susledigin.

Ya yarin olmazsa, gunes dogmazsa,
Hayretler içinde anlamaya calisirken,
Farketsen ki yapayalniz kimsesizsin,
Ne gokyuzunun mavisi, ne de bir kus sesi.

Hep bekledigin, zayifligini gizledigin,
Yarin, artik eskisi gibi yakin olmazsa.
Saskinligini paylasmak isterken
Etrafinda konusacak kimse olmazsa.
Hayallerini aramaya calisirken,
Yitirmenin çaresizligini hissetsen...

Hiç dusundun mu... nasil olurdu?

Derya Sahna

Seninleyim

2008-03-25T11:56:00.000-07:00

Uyandiginda hatirlayamadigin bir ruyan,
Kulaginda ne oldugunu bilmedigin bir muzik,
Aklinda geri donup bakmak istedigin bir an,
Ben hep seninleyim, sen farketmesen de.

Çevrendeki hersey yabanci geldiginde,
Kimseyle konusmak istemediginde,
Dusuncelerin seni yadirgadiginda,
Ben hep seninleyim, sen farketmesen de.

Geçen yillarin hizina ayak uyduramadiginda,
Albumdeki resimleri hatirlamaya çalistiginda,
Içini kimseye açmaya cesaret edemediginde
Ben hep seninleyim, sen farketmesen de.

Sessizligin içinde sana haykiran,
Yalnizliginin gizli sahidiyim diyen,
Uzakligin ne oldugunu bilmeyen,
Ben hep seninleyim, sen farketmesen de.

Derya Sahna

Istedigim

2008-03-25T02:29:00.000-07:00

Çok sey degil aslinda istedigim
Gulen gozleri ile sicak bir bakisi,
Ozlem dolu sakin bir dokunusu,
Istedigim gecemde bir muzik sesi.

Kuçuk bir çocugun neseli gozleri,
Bir annenin sevkat dolu gulusu,
Uzaktan bir arkadasin surpriz gelisi
Istedigim tek sevdiklerimin yakinligi.

Yagmurun islattigi topragin kokusu,
Bakmaya doyamadigim gokyuzunun mavisi,
Hissettigim ruzgarin yapraktaki hisirtisi.
Istedigim eve giren gunesin bitmeyen isiltisi.

Basariya ulastigim huzurlu bir an,
Bilginin getirdigi tatli bir guven.
Doktugum terin ardindan rahatlayis,
Istedigim uzun gunun sonunda ilik bir dus.

Yurudugum yolu paylastigim,
Içimdeki beni anlattigim,
Masamda oturan arkadaslar
Istedigim belki de yasamin guzel yuzu.

Derya Sahna

Yeni Bir Nefes

2008-03-24T15:10:00.000-07:00

Yeni bir nefes gelir dunyana
Etrafinda degisir hersey bir anda.
Gecen gunduzun karisir birbirine
Kaçisin yok girdin sen de bu yola.

Yillar gecer sen farketmeden,
Kahramani olursun bu kuçuk yuregin.
Yaptigin hersey gozlenir sen bilmeden,
Ruyasi olursun onu bekleyen gelecegin.

Zamanla degisir bazi seyler istemeden
Bakan kuçuk gozleri buyumustur artik.
Begenmez agzindan çikan tek bir kelimeyi
Gormez olur gozleri yaptigin hiçbirseyi.

Bilirsin beklemeyi, umudunu yitirmeden,
Sasarsin gorunce degistigini seni beklemeden.
Kendi kendine yettigine inanir ama
Yolunda vardir senin sozune de yer.

Uzaklik girmistir araya bir sure
Sensizligin acisini hisseder derinden
Geçmisin yanlislari isler içine
Seninle olmaktir istedigi yeniden.

Açarsin kapilarini hiç dusunmeden
Kabul edersin ne diyecegini bilemeden.
Senin için affin en kolayi budur.
Tek istedigin onun mutlulugudur.

Pahasi, dogrusu, yanlisi yoktur bu sevginin
Duygularin en guclusudur senin hissettigin.

Derya Sahna

The Orphanage (El Orfanato) - Film

2008-03-24T08:05:00.000-07:00

“The Orphanage” (El Orfanato)

Çok uzun zamandir bu kadar iyi bir gerilim filmi izlememistim. Gerilim filmi yapmak için illa ki kan ve yaratiklarla dolu sahnelerin olmasi gerekmedigini gosteren bu filmin Ispanyol yapimi olmasi ve Ispanya’da geçmesi gizemini daha da arttiriyor sanki.

Yetimhanenin bahçesinde oynayan çoçuklarin sahnesi ile baslayan film, çocuklardan biri olan Laura (Belen Rueda)’nin evlat edinilmesi ve yetimhane'den ayrilmasi ile devam eder. Yillar sonra Laura yetimhaneye geri doner fakat bu kez esi (Cayo) ve oglu Simon (Princep) ile birlikte, evi onarip, ozurlu çocuklarin kalabilecegi bir eve donusturmek amaciyla.

Kisa bir sure sonra Simon hayali arkadaslari ile konusumaya baslar ve evde yalniz olmadiklarini anlar. Evde Laura’nin da anlam vermedigi olaylarin gelismeye baslar. Sosyal guvenlikten yasli bir kadin eve garip bir ziyaret yapar ve ardindan evin açilis gununde Simon ortadan kaybolur. Polisin hiç bir iz bulamamasi uzerine Laura bir mediumdan yardim alarak oglunu yilmadan aramaya devam ederken kendini esrarengiz olaylarin içinde bulur.

Suprizler ve gerilim sahneleri ile dolu olan filmin seslendirmesine ve Belen Rueda basarili oyunculuguna da tesekkur etmek gerekli. Izlenmenizi ciddi anlamda tavsiye ederim.

Hayatin Tadi

2008-03-23T15:44:00.000-07:00

Kuçuk yasinda kardesinin yaninda,
Annesi gibi her isinin basinda,
Tum ilk anlarinin sahidi,
Kalbinde en guzel yerin sahibi.

Çevresi onu bekleyenle dolu,
Kocaman yureginde çok yer var.
Seçen o olmazsa da zoru,
Yuzunde cesaretin izleri var.

Kiyamaz kimseye hayir demeye
Zamani olmazsa da herseye.
Bir lafinda bin renk , bakisinda sevkat,
Gulusunde huzur var.

Sevdigi duzene kaptirmis kendini,
Belli ki yakalamis hayatin tadini...

Derya Sahna

Yolumu Bulurum

2008-03-23T13:55:00.000-07:00

Neden bu bakan yuzler ?
Seninleyim deyip sirtini donenler
Yuzume bakarken içinden gulenler
Uzulmeyin ben yolumu bulurum.

Nereden geliyor bu sesler ?
Kulagima hos gelip, içimi yiyenler
Hep birden ayni seyi soyleyenler
Uzulmeyin ben yolumu bulurum.

Bakmayin yasimin kucuklugune,
Yuregimin yalnizligina, sessimin cilizligina.
Biliyorum gidecegim yonu, goruyorum ileriyi
Merak etmesin beni kimse... Ben yolumu bulurum.

Derya Sahna

Neden erkekler duygularini disa vuramazlar ?

2008-03-22T08:12:00.000-07:00

Bir çok kez erkeklerle iliskilerimizde biz kadinlarin karsilastigi bir durum, erkeklerin duygularini gizlemeye calismalari. Genetik farklari bir yana birakip bu konu uzerinde biraz dusunursek bakin neler çikiyor kalemimizden…

Erkege sorarsin, “Eee nasil geçti, gunun?” Cevap çok kisa ve nettir “Fazla bir sey olmadi, is iste hep ayni, bir tek yeni bir musteriye gittim bugun o kadar.”Kadina sorarsin ayni soruyu, cevap oldukça açiklayicidir “Sabah otobusu kaçirdim, neyseki sefim de geç kaldi, tam kahve içmeye gidiyordum bir baktim ki Asli da orda, lafladik, senden bahsettik. Sonra oglen yemegi için ne yiyecegime karar veremedim, neyse ki buldum gidecek bir yer. Annem aradi seni sordu, belki geleceklermis bize yemege…” seklinde uzar uzar da konu.

Sizin için çok onemli bir konuyu anlatirsiniz, belki de ikiniz için çok onemli bu konu, gelecek tepki en fazla ya kafa sallamak olur, ya da bir sessizlik. “Eee ne diyorsun?” derseniz, “Dusunuyorum soylediklerini… ” deyip kapatirlar konuyu. Ama tutup da bir kiz arkadasiniza anlatirsaniz bi konuyu, hemen size “Yapma yahu, demek bu kadar da olabiliryormus, ciddi misin ?” gibi beklediginiz tepkiyi verecektir.

Hiç dusundunuz mu neden televizyonda son yillarda cok populer olan, sarkisindan dansina, bbg evinden bilmem ne evine kadar, abuk sabuk tum yarismalarda kazananlarin cogunlugu erkekler. Neden? Çunku yarismalar, genelde halkin oyu ile seçiyor biriciyi, biraz tipi duzgun bir erkek varsa, kizlar delirip hemen buna oy veriyorlar. Erkekler begenseler bile birini, duygularini belli edemeyecek kadar mesguldurler. Neden daha çok erkek pop starlar yukseliyor ve daha çok satiyorlar? Sagolsun yine kizlarimiz konserlerinde delirip, bayilarak tum duygularini gozler onune sermekten hiç çekinmiyorlar, ne pahasina olursa olsun, bunlarin yukselmesi icin ellerinden geleni yapiyorlar.

Yolda yururken, iki kiz gorursunuz, kol kola, etraflarini hiç onemsemeden konusup gulerek geçer giderler yaninizdan. Hiç bu sekilde iki erkek gordunuz mu, gorurseniz hemen “Acaba bunlar sey mi?” sorusunu sorarsiniz kendinize. Kizlar selamlastiklarinda sapir supur opusurken, erkekler el sikmada bile zorlanirlar ve hatta dunyanin birçok ulkesinde erkekler, birbirlerini operek selamlasmayi kabus gibi gorurler.

En son izledigim filmlerden biri olan “Juno” da, aklimda kalan çok hos bir konusma vardi. Kiz çocuga der ki: “ Çok farklisin, en yakin arkadasimsin, hiç kendini zorlamadan “cool” olabilen gordugum tek insan sensin.” Çocuk da doner der ki: “ Sen benim kendimi zorlamadigimi mi saniyorsun, aslinda boyle olabilmek için çaba harciyorum, dusundugun kadar kolay degil”...

Demek ki biz kadinlar erkeklerin sakinligini, biraz soguk olmalarini bazen seviyoruz bazen buna kiziyoruz ama bunun onlarin dogasindan geldigini saniyoruz. Aslinda yaniliyoruz, onlar da buyuk bir çaba sarfediyorlar boyle olabilmek, duygularini saklayabilmek için.

Basligi atarken acaba bunun sebebini bulabilir miyim diye dusundum tabi ama nerdeee ? Pek de kolay olmazsa gerek...

Meet The Spartans - Film

2008-03-22T06:14:00.000-07:00

“Meet The Spartans”

Eger hafif komedi filmleri taraftari iseniz, bir çok Amerikan filmlerini ve televizyon programlarini ayaklar altina sererken ciddi anlamada sizi gulduren bazi sahneleri olan bu filmi izlemelisiniz.

'Epic Movie', 'Spy Hard', 'Date Movie', 'Scary Movie', '300' 'American Idol’ dan 'Deal or No Deal'a kadar bir çok film ve programdan sahnelerin yer aldigini goreceksiniz. Britney Spears’in saçini kazimasindan Angelina'nin evlat edinmesine kadar yine bir çok espirisi var filmin.

Leonidas (Sean Maguire), Queen Margo (Carmen Electra) ile evli ve çok mutlu iken, mesajci ile gelen haber ile Leonidas Perslerin guçlu bir ordu ile ataga geçtigini ogrenir. Halkini savunabilmek icin Spartan ordusunu savasa hazirlar ve yola cikarlar. Tabi Leonidas, halki savunabilecegi konusunda kendisinden bile emin degildir. Yolda karsilastiklari bazi karakter ise; orduya katilmak isteyen Paris Hilton, Xerxes ve 'Borat' olur. Ordunun savasmak yerine dans gosterileri, komedi sovlari gibi yarismalara katilmalari gerekir.

Aslinda bu kadar zengin film ve programlarla belki de film daha komik olabilirdi ama bir Pazar aksamustu yapilacak pek bir sey yokken gorebileceginiz, egleneceginiz bir film. Spartan Ordusu’nun “I will survive” sarkisi esliginde savasa bir gidisleri var ki; benim film sirasinda en çok guldugum sahne oldu…

Sovalyeler Adasi Malta

2008-03-21T10:24:00.001-07:00

Akdeniz’in gobeginde, Avrupa ve Afrika’nin ortasinda, bir çok medeniyete ev sahipligi yapmis olan bu sirin adanin tarihi ve kulturu oldukça sasirtiyor insani. Tas devrinden kalma bir çok kalintinin kesfedildigi bu adanin Sicilya’dan gelen kolonilerden kalma olan tapinaklari ile “Kutsal Ada” oldugu iddia edilir.

Bir çok eski medeniyetlerin yolunun geçtigi Malta adasinda en son Fransizlardan sonra Ingilizlerin hakimiyeti cok onemli olmus. Fransizlari adadan cikarmaya yardim etme amaçli ile adaya gelen Ingilizler halkin da istegi uzerine 150 yil kadar adada, 1964 yilinda Malta bagimsizligini ilan edene kadar kalmislar. Bu sebeple ana dilleri arapçaya çok benzeyen Maltaca’dan sonra Ingilizce geliyor. Sokakta herkes ingilizce cok iyi konusuyor, tabi Fransizca da oldukça yayilmis.

Insanlari kisa boylu, açik tenli ve genelde koyu renk saçli. Fakat adanin genelde turist dolu olmasi ve herkesin Ingilizce konusmasi sebebi ile yerel halki yabancidan ayirmak kolay olmuyor. 400 bin nufuslu adada guvenlik probleminin olmadigini iddia eden Maltali arkadasim, arabasini kapilarini kilitlemeden park edince agzimiz açikta onu izledik. Soyledigine gore, kimse kimsenin malina goz dikmezmis adada, herkes birbirini tanir ve guvenirmis. Tabi benim gibi Istanbul gibi bir sehirden gelen biri için çok sasirtici oldu bu durum.

Malta, 3 buyuk, 2 kucuk adadan olusuyor. Genelde kum sahilleri daha az olup, kayalikli ve tasli sahiller daha çok. Baskent Valetta oldukça eski bir sehir, daracik sokaklari, saraylari, katedralleri ile goz alici bir mimari dokusu var. Gozo adası dogal guzelligi ile dikkat çekiyor. Burada yer alan, günümüzden 7 bin yıl öncesine giden Ggahtija mutlaka görülmesi gereken yerler arasında.

Malta’nin en fazla turist çeken, tarihi eserlerle goz kamastiran, tam bir ortacağ kenti olan Mdina’nin geçmisi 4 bin yil oncesine dayaniyor. St.Julian ve Qawra dinlenme ve eglence yerlerinin, otellerin ve alis veris merkezlerinin yogunlastigi bolgeler. St. Gorge bölgesi yakınındaki Bay Street adlı bölgede ise sıra sıra kulupler, barlar, restoranlar bulunup, ozellikle dil okullari icin Avrupa’nin her yerinden gelen gençlerden adim atmaktan zorlanabileceginiz renkli bir merkez.

Adanin karakteristik özelliklerden biri gondola benzer, uzerlerinde kucuk goz sembolunun oldugu rengarenk kayiklari. Diger biri ise eski model, adanin her yerine sizi tasiyan otobüsleri. Adalar arasi ulasim ise 1 saat kadar suren feribotlarla yapiliyor. Sicilya Malta arasi baglanti ise uçakla olabilecegi gibi da feribot ile de yapilabilir.

Arap, Akdeniz ve İtalyan mutfaklarinindan etkilenen Malta mutfağı deniz urunleri ve makarna agirlikli. Çok çesitli peynirler, ekmek turleri ve ozellikle en guzel Italyan saraplarini burada bulabilirsiniz. Kinnie adı verdikleri, portakal ve aromalardan yapılan alkolsüz yerel içeceklerinin de tadına bakmakta fayda var.

Ve tabi attigim basligin sebebi adanin unlu şövalyeleri... kendilerini St. Jean Şövalyeleri olarak tanımlayan bu grup, yaklasik 2 asir adayi us olarak kullanmis ve zalim bir yonetim sergilemisler. Gunumuze ise sanlarini nesillere tanitacak Sovalyeler Sarayi’ni birakmislar. Saray şövalyeler dönemine ait bir çok tarihi eser ile dolu. Bugun Parlamento Binası olarak kullanılan sarayda bulunan zırh ve silahlar dünyanın en büyük koleksiyonlarindan biri.

Malta’dan bahsederken sanki tekrar gidesim geldi... goremedigim yerleri gorme amaciyla belki de ikinci bir seyahat yapmaya degecek, bir yandan dinlenirken bir yandan tarih ve kultur kesfine çikilacak bir destinasyon.

Awake - Film

2008-03-21T02:18:00.001-07:00

"Awake"

Yonetmen: Joby Harold
Oyuncular: Jessica Alba, Hayden Christensen, Terrence Howard and Lena Olin.
Sure: 84 minutes

Awake, korkunç bir tibbi problem olan ameliyat sirasinda uyanik kalma uzerine kurulu bir gerilim filmi. "Anesthetic awareness" dedikleri, çok nadir rastlanan ama çok tehlikeli olan, her sene 700 kiside 1 kisinin basina gelen; hastanin anestezi alip tamamen hareketsiz kalmasina ragmen, uyanik olmasi, etrafinda olup bitenlerden haberi olmasi.

Filmin anlattigi hikaye su sekilde; basarili ve çok zengin bir is adami Clayton (Hayden Christensen), annesinin asistani olan Sam (Jessica Alba) ile olan iliskisini annesine anlatmaya korkar. Tam anlatmaya karar vermisken , kalbinde onemli bir problemin oldugunu ve uzun sure yasayamayacagini ogrenir ve bir an once kalp nakli ameliyati olmasi gerektigini anlar.

En iyi arkadasi ve doktor olan Jack (Terrence Howard)’in ameliyati yapmasina karar verir. Ameliyata girdikten sonra, bayilmadigini, uyanik kaldigini anladiginda sok olur, fakat hiç bir yerini kipirdatamaz, tamamen paralize olmustur. Bir yandan acilarla ugrasirken bir yandan, doktorlarinin ve etrafindakilerin konusmalarini anlamaya calisir ve duyduklarina inanamaz…Bundan sonra buyuk bir çikmazin içinde bulur kendini…

Açikçasi film, bekledigimden daha iyi çikti, sonunu basindan tahmin edemiyorsunuz, kurgusu basarili. Yalniz dikkat, film ameliyata girecek ya da girme ihtimali olan biri icin uygun degil, kesinlikle izlenmemeli.

Tunus'ta Nargile Keyfi

2008-03-20T04:19:00.000-07:00

Degisik bir havasi var Tunus’un. Gunesi, masmavi denizi, muthis tarihi zenginligi, sicak insanlari, zengin mutfagi ile derken sanki Turkiye’den bahsediyorum ama hayir bahsetmek istedigim Tunus…

Uzun yillar Osmanli’nin hakimiyetinden dolayi Turklerin herseyde çok etkisi oldugunu, bazi turkçe isimler, kelimeler, yemekler, oryantal gibi kultur benzerlikleri ile hissediyor insan. Belki de bu sebeple çok da yabanci gelmedi bana ne Tunus insani ne de gordugum sehirler. Soylendigine gore burada yasayan pek çok koklu Turk ailesi var. Turklere karsi cok sicaklar, hemen size, merhaba, tesekkurler ya da Ataturk diyerek size bu ulkede ne kadar hos karsilandiginizi belli ediyorlar. Vizesiz girebildigimiz yegane ulkelerden birinin de Tunus olmasi bunu oldukça pekistiriyor.

Ucuz turizmin cenneti olan Tunus’a akin akin gelen turistlerin cogunlugunu Fransizlar ve Italyanlar olusturuyor. Osmanlilardan sonra uzun yillar Fransiz somurusu altinda kalmis olmalari, ikinci dilin Fransizca olmasi, tatil koylerinde kucuk Fransalarin yaratilmaya calisilmasi Fransiz ailelerinin en onemli destinasyonu yapmis ulkeyi. Tunus’ta en luks otellerde kalarak odediginiz ucret, Avrupa’nin herhangi bir yerinde dusuk kalitededeki otellerde kalarak odeyeceginiz ucrete denk gelir. Dolayisi ile kitle turizmi ile dolup tasan ulkenin bundan kazandigi gelir oldukça dusuk. Bu durumun ulkenin kaynaklarini zorladigi ve ileride daha da zorlayacagi kesin.

Kiyilar boyunca mantar gibi her yerden biten dev tatil koyleri, hatta tamamen yapay olarak turizm icin olusturulmus Yasmin- Hammamet dedikleri bolge, tam bir gunes-deniz turizmi ornegi. Uçaktan in, otele yerles, deniz - havuz arasi mekik doku, yemekleri yine otelden çikmana gerek kalmadan restaurantta ye, bir ya da tas çatlasa iki kere, yine yapay olarak olusturulmus, “Medina” adi verdikleri çay bahçelerinin, magazalarin oldugu açik alisveris merkezi havasindaki yerlere git. Bu sekilde Tunus’un gerçek havasi maalesef hissedilmiyor.

Hammamet, Suz, muthis mozaikleri ile Bardo Müzesi, Sahara Çölü, sevimli Sidi Bou Said gibi birçok yerin gezilmesini siddetle tavsiye ederim. Ozellikle Sidi Bou Said bana Tunus’ta oldugumu en çok hissettiren yer oldu. Mavi pencereli beyaz evler, tipik Arap mimarisi, tas kaldirimlar ve mukemmel nargile kahvesi… Tum gun yurumus yorulmus, sicaktan bunalmissiniz… bu kahvede oturup bir elinizde nargile, digerinde Tunus’un ozel çayi ile ayakkabilarinizi çikarmis, duvara yaslanmis bacaklariniz olabildigince uzatmissiniz. Bu bir saatlik keyif hiç birsey ile degisilmiyor.

Onceleri Avrupali turistin aklinin ucuna bile gelmeyen pazarlik etme kavrami gunumuzde her yere oyle bir yayilmis ki, artik kimse tatil icin gittigi Tunus ve benzeri ulkelerde pazarliksiz bir sey almaz hala geldi. Tabi Tunuslu tuccar bu konuda kendini korumaya almis, pazarligi kabul etmez hala gelmis. Sayisi durmadan artan, kaynagi hiç tukenmeyen turistin Tunuslu tuccarin gozundeki degerinin azaldigi da soylenebilir, oyle ki pazarlik yaparsa bir turist ya da fiyat sorup almazsa artik kapilara kadar kosmak yerine “Almazsan alma kardesim” deyip sirtlarini çeviriyorlar.Tabi çocuklugumuzdan beri ticaret ve pazarligin incelikleri ile yetismis olan biz Turkler icin ayni sey geçerli degil, istediginiz gibi pazarlik yapabilirsiniz, sizi yadirgamayacaklari kesin, tabi dozajini kaçirmadiginiz takdirde.

Baskent Tunus’un anabulvarinin duzenli gorunumde, palmiyelerle dolu olmasi maalesef sehirdeki karmasayi geri plana atamiyor. Dikkatimi çekenler genelde anabulvarin gerisindeki eski yapilasma, çokmeye yuz tutmus binalar, fakirlik oldu. Fakat en çok hosuma giden Afrika’da yer alan Arap-Islam ulkesi olan Tunus’ta karsima hiç bir çarsafli kadinin cikmamasi oldu.

Tarihi, kulturel zenginligi, Turklere karsi sicak tavirlari ile gorulmesi gerekli bir ulke. Bu ulkede iki kez bulunmus olmama ragmen maalesef sehirlerin disina pek cikamadim. Bir daha ki sefere Sahara Çolu ve Matmata’nin ilk duragim olacagi kesin.

Sicilya'nin Gizemi

2008-03-19T05:57:00.000-07:00

Akdeniz’in ortasinda, kulturu, havasi ve goruntusu ile Italya’nin tamamindan farkli bir ada…
Ilk mafya ailesinin dogdugu Sicilya’ya gittigimde bir sekilde mafya kavramini hissederim belki diye dusunuyordum ama dusundugum gibi olmadi, ne koyu renkli takim elbiselerle dolasan sert adamlar ne de ilginc olaylar cikmadi karsima. Ama adanin sanki farkli bir kokusu , gizemli bir havasi vardi.

Bu buyuk adanin insanlari hiç çekinmeden kendilerini Italyan degil Sicilyali diye tanitirlar. Anadil Italyanca olmasina ragmen oldukça farkli bir sive ile kullandiklari kendilerine ozgu dillerinde ozellikle Arapça ve Yunancadan kalma kelimeler oldugu soyleniyor. Geri kalan Italyanlara gore biraz daha kapalilar, ama turistin degerini cok iyi biliyorlar. Adada issizlik yuksek ve kaynaklar kisitli oldugundan turizm ana gelir kaynagi olmus. Turiste karsi cok acik ve sicak tavirlari var.

Adanin sembolu olan "Trinacria", her yerde farkli sekilde karsiniza cikiyor. Semboldeki surat Yunan mitoljisindeki yaratiklardan biri Gordon olup, saclari yilan seklinde ve uc bacagi ile adanin ucgen formunu temsil ediyor. Bu sembol adini aslinda Sicilya’nin eski isimlerinden aliyor. "Trinacria", ucgen anlamina gelip, yine formundan esinlenerek adaya verilmis bir ad. Geçmiste adayi Yunanlilar "Trinakrias", Romalilar ise 3 noktali yildiz anlamina gelen "Trinacrium" olarak isimlendirmisler.

Yerel saticinin soyledigine gore sembol adanin bereketini de simgeliyor ve ozellikle evlerde kullaniyorlar, evi ve evdekileri kotu enerjiden arindirdigina inaniyorlar. Bizim nazar boncugunun diger bir versiyonu olsa gerek. Bu arada nazar boncugu deyince aklima geldi, Turkiye’ye gelen yabanci arkadaslarimin en çok ilgisini çekenlerden biri de nazar boncugu olur. Insanlarin bu kadar çok kullaniyor olmasini gorup genelde “Nazar boncugu gerçekten ise yariyor olsaydi, Turkiye’de ne bir kaza, ne bir kotu olay olurdu, baksaniza heryerde var” diyenler çok olmustur.
Çok da fazla batil inancim olmazsa nazar boncugu kulturunden gelen bir Turk olarak hemen bir tane topraktan yapilmis "Trinacria" aldim ve evime doner donmez girise taktim, ne olur ne olmaz…

Kaldigim otelin balkonunda sabah uyanir uyanmaz karsima ilk çikan Avrupa’nin aktif en buyuk yanardagi Etna’nin muhtesem manzarasi oldu. Gorkemli goruntusu ile adaya daha bir gizem katiyordu sanki. Sabah ve aksam gunesi sirasinda Etna’nin tepesindeki bulutlar, yesillerle dolu adada renkler cumbusu yaratiyorlardi. Bir yanimda gunesin sicacik rengi, bir yanimda Etna'nin gizemi, elimde de kitabim, daha ne isteyebildim ki?
Tabi orda oldugum surede Etna'nin pek bir hareketine sahit olmadim ama yaptigimiz gezide, bir kac metre yukariya ciktigimizda adanin tum havasi degisip, muthis bir soguga girdigimizi, sanki baska bir yerde oldugumuzu hissediyorduk.

Adanin en onemli iki buyuk sehrinden biri baskent Palermo, digeri ise Catania. Her ikisi de birbirinden guzel, neseli, yesili bol, duzenli sehirler. Genelde denize donuk kayalarin uzerine kurulmus kucuk yerlesim birimleri, kapilari pencereleri sikica kapanmis evler dikkat cekiyor. Saydiklarimin disinda gezilecek onemli yerleri; Taormina, Etna Yanardağı ve Agrigento Tapınakları, Corleone, Prizzi ve Partanna adlı köyleri.

Sarap ve peynirde oldukça basarili olduklari soylenebilir. Akdeniz mutfaginin lezzetleri ve deniz urunlerinin bollugu adada sanki insanin istahini biraz daha açiyor. Restaurantlarin belli çalisma saatleri var, bunun disinda giderseniz ya servis olmaz ya da pek bir kisitli olabilir. Burada denedigim bir kaç farkli çesit pizza Italya’nin diger sehirlerinde yedigimden sanki daha lezzetliydi. Bilmiyorum belki de adanin gizemine kendimi çok kaptirdigimdan bana oyle geldi.

Benim gibi nisan ayinda giderseniz tabi denizden ve gunesten pek de faydalanma sansiniz yok ama yazin giderseniz, gunesi, kayalikli, siyah kumlu sahilleri, lezzetli yemekleri, sicakkanli insanlari ile siradisi bir tatil sizi bekliyor…

Yeni bir sehir

2008-03-19T04:19:00.000-07:00

Bana yeni bir sehir gerek,
Belki Istanbul belki daha uzak.
Geçen gunlerimin anlamsizligini,
Belki silecek, belki ozletecek.

Yoruyor beni hizli yurumek
Sokaktaki insanlara yetisememek.
Dusunduruyor beni hep dinlemek,
Anlatacak kimse bulamamak.

Bu sehrin telasi, basimin agrisi,
Yeni bir park gerek, kitabimla gidecek.
Aksamin karanligi gunun en zor ani,
Yeni bir dost gerek, kapimi çalacak.

Yalnizliktir disaridaki gurultuyu duyuran,
Sesimi benden baska duyan yokken.
Anilardir beni burada aglatan.
Eski gunlere donmek isterken.

Dostlar belki gitme der,
Kal daha yapacak çok sey var.
Karar veren ben degilim yalnizligim,
Hayalimde yeni bir yer var,
Yagmurun durdugu, gunesin parladigi,
Bana yeni bir sehir gerek, gitmeliyim…

Derya Sahna

30'uma geliyorum

2008-03-19T04:17:00.000-07:00

Baba ben 30’uma geliyorum,
Belki de yolumu yariliyorum.
Degismiyor hiçbir sey derinde
Anlasiliyor bir tek yasim yuzumde.

Arkadaslarim oldu, sevincleri, uzuntuleriyle,
Basarilarim oldu, yanlislari dogrulariyla.
Ama geçmedi bir gunum seni dusunmeden,
Nasil olurdu burada olsaydi demeden.

Hangi noktada birakirsan birak,
Hayat hep ayni savas, ozunde kurak.
Yasadigim, gordugum yanima kâr
Yarini kim bilir, bugun bana yar.

Biliyorum beni uzaktan goruyorsun
Ne kadar degismissin diyorsun,
Degismedim baba, ruhum ayni biraktigin çocuk,
Hep ayni kalacak son numaran, hatirladigin deryan…

Derya Sahna

Dublin'de St Patrick Gunu (St. Patrick's Day)

2008-03-18T03:43:00.000-07:00

Her sene 17 Mart’ta, tum Irlanda’da ve Irlandalilarin yogunlukla goc ettigi 100’den fazla sehirde kutlanan St Patrick Gunu… Bu ozel gun, St. Patrick isimli Irlanda’nin hristiyanliga gecmesinde en buyuk pay sahibi olan din adaminin anisina, onu onurlandırmak için kutlanan bir İrlanda bayramı. Efsanelere gore tarihte onemli yeri olan bu din adamin bütün yılanları İrlanda'nın dışına sürdüğü, yılanların denize atılarak boğulduklari söylenir. Yine ulkenin sembollerinden biri olan üç yapraklı yoncayi, Hıristiyanlıktaki baba, oğul ve kutsal ruh kavramlarını mecazi anlamda açıklamak için kullanan kendisi olmus.

Dini ozelligini gun geçtikçe yitiren bu milli gun, eglenme, herkesi Irlandali kabul etme ve yesillere burunme gunudur. Yeşil renk baharın, İrlanda'nın ve yoncanın rengi olduğu için bu gunun de sembolü olmuştur. Bu gunde uç yapraklı yonca bulmak, yeşil kıyafetler giymek uğur getirir. Karsiniza yesil renkte satilan bira ya da donut da cikarsa sasirmayin.

Bu seneki kutlamalara Dublin’de katilma sansim oldu. Bekledigimden cok daha hareketli ve yaratici buldum. Tabi soylenen eskilere gore artik daha uluslararasilasmis olmasi; geleneksel Irlandali gruplarin disinda, Filipin, Çin, Hint ve bunun gibi gruplarin da gosterilerini izledik. Dinazorlar, ejderhalar, dev kuslar tepemizden geçerken, arilar bal yapiyor, dev orumcekler çocuklarin kabusu oluyorlardi. Yuruyusu daha da renklendiren askerler, bandolar, akrobatlar, samba dansçilari, Hint, Afrika danslari da mevcuttu. Diger Avrupa ulkelerinde gorebileceginiz buna benzer yuruyuslerden en buyuk farki yaraticiligin daha fazla olmasi ve izleyenlerin Irlandali olsun olmasin tumunun yesil renkteki kiyafetleri ve birbirinden yaratici sapkalari ile tam anlami ile eglenceyi hissetmeleri idi.

Bu sapkalarin hikayesi de ayri , her kosede yesil sapkali, kizil sakalli “Leprechaun” kiliginda insanlari gorunce hemen detayli arastirmayi gerekli gordum. Irlanda Mitolojisi’nde adi çok gecen, adada Celtlerden once yasamis oldugunu varsayilan, büyük hazineye sahip ve kısa boylu ayakkabıcı cinin adi Leprechaun”. Hikayeleri susleyen bu cinin Irlanda civarında yaşadığına, yeşil kıyafeti ve şapkası olduğuna, bir şekilde onu yakalayabilirseniz dilek dileme hakkına sahip olacağınıza hatta altınlarına el koyabileceğinize inanılaniliyor. Masallarda gokkusaginin sonunda bekleyen, bir kup altini olan, gokkusaginin sonunu bulan ve cinin sordugu bilmeceyi dogru cevaplayan kisiye bu altinlari verdigi varsayilan cinin de bu cin oldugu kabul edilmis. Altın biriktiren açgözlülere de, fakir insanlara da yardım eden bu cinlerin, içlerinde iyi kalplilerinin de oldugu ama pek de onlara guvenilmeyecegini dusunurler...

Gunun eglenceleri, yuruyusun ardindan konserler, sokak gosterileri ile devam etti. Sehrin her yaninda barlar, restauranlar, publar dolup tasarken, hot-dog, donut yada Fast Food restaurantlarinda bitmek bilmeyen siralarda yorulup parklar gidip gunun keyfini çimlerde cikaranlar da coktu. Bir anda karsimiza geleneksel Irlanda dansi yapan gruplar gibi yesile boyanmamanin bir suç sayildigi bu gunde ellerinde boyalarla bizim gibi henuz boyanmamis olanlari bekleyen sokak sanatçilari çikabiliyordu. Irlanda birasinin ve yemeklerinin daha ucuz fiyatlara satildigi bugun, sarhos olmadan eve donmek isterseniz, en gec aksamustu evin yolunu tutmalisiniz, aksi takdirde eve donmeniz zorlasabilir.

Bekledigimden daha yaratici ve eglenceli gecen bu gunun ardindan aklima gelen, İrlanda kültürünün efsanelere dayalı ve zengin olmasi, dunyanin bir çok ulkeside bu kuçuk adanin etkilerinin gorulmesi... James Joyce’un, U2’nun, Daniel Day Lewis’in buradan çikmis olmasi pek de sasirtici olmazsa gerek...